Home

  • Recensie: James’ geheim van Marijke Vos

    Recensie: James’ geheim van Marijke Vos

    Marijke Vos is al lang geen onbekende meer in het Nederlandse boekenlandschap. Aan het begin van haar auteurscarrière oogstte ze vooral bekendheid met haar feelgood romans waaronder Van Chanel naar flanel en Ik Pleit voor Jou!. In 2022 sloeg Vos een andere weg in met haar eerste serie historische romans, de driedelige serie “Ridgewood Hall”. Deze serie bestaat uit de boeken Edwards keuze, Daniels belofte en James’ geheim. De eerdere delen las ik in respectievelijk 2023 en 2024 en bevielen mij goed. Van historische romans met twee tijdlijnen kan ik altijd wel genieten en dat was hier niet anders. Toch duurde het een flinke poos voor ik dit laatste deel oppakte. Wist de losbandige middelste Bellamy broer mij alsnog te overtuigen?

    Recensie: James’ geheim van Marijke VosJames’ geheim Serie: Ridgewood Hall #3
    Uitgegeven door HarperCollins Holland op 7 juni 2023
    Pagina’s: 352
    ISBN: 9789402712483
    Genres: Historische fictie, Literatuur & romans
    three-stars

    Ontdek het geheim van Ridgewood Hall in het derde deel van deze meeslepende serie.

    Ridgewood Hall, 1905. James kan de wending die zijn leven heeft genomen amper geloven. Hij vlucht het Londense nachtleven in en onttrekt zich aan zijn nieuwe verantwoordelijkheden. Dan maakt hij een desastreuze fout. Wanneer hij uit onverwachte hoek een aanbod krijgt dat zijn problemen kan oplossen, heeft hij geen andere keuze dan het te accepteren. Ook al betekent dat het opgeven van zijn vrijheid én… een kans op ware liefde.

    Ruim 100 jaar later. Iris leeft het snelle leven. Ze heeft een goede baan, veel vrienden en aan mannelijke aandacht geen gebrek. Wanneer er twee achternichten opduiken met een mysterieus verhaal over haar familiegeschiedenis, heeft ze daar dan ook weinig zin in. Als Iris noodgedwongen pas op de plaats moet maken, leert ze dat je soms mag leunen op anderen en dat liefde je simpelweg overkomt, juist als je het niet verwacht.

    Net als in de eerdere delen van deze serie wordt het verhaal afwisselend verteld vanuit heden en verleden. Hierdoor komen James en Iris afwisselend aan het woord en al snel genoeg kom je erachter dat hun levens eigenlijk niet zoveel van elkaar verschillen. Allebei maken ze keuzes die hun leven drastisch beïnvloeden. In tegenstelling tot bij zijn broers duurt het bij James wat langer om echt goed hoogte van hem te krijgen. Hij is nogal uitgedoofd en dat straalt van hem af. Naarmate het verhaal vordert kom je erachter dat dit een façade is waar hij zich achter verschuilt en wat er nou echt aan de hand is. Als zijn desastreuze fout dito gevolgen dreigt te krijgen zie je een ommezwaai bij hem en wordt hij een sympathieker personage om vanuit te lezen. Dit geldt helaas wat minder voor Iris. Zij blijft wat afstandelijk en hierdoor minder interessant om te volgen. Nu is dit wel een bekend fenomeen voor mij bij historische romans met twee tijdlijnen, maar toch is het jammer. Als lezer zie je al van mijlenver wat er met haar aan de hand is, maar zelf blijft ze hardnekkig in de ontkenningsfase. Het is voorspelbaar, maar onvermijdelijk dat het op een gegeven moment niet langer zo door kan gaan. Als dit besef tot haar doordringt gaat ook haar ontwikkeling in een rap tempo. Misschien wel iets te rap, want dit voelt op sommige vlakken wat ongeloofwaardig.

    Hoewel Vos ook nu weer een vlotte en toegankelijke schrijfstijl hanteert, kostte het mij deze keer meer moeite om echt goed door te kunnen lezen. Dat heeft met meerdere factoren buiten het boek om te maken, maar ook vanwege eerdergenoemde personages die toch niet echt weten te boeien. Dit zorgt ervoor dat het verhaal zelf dat ook niet direct doet. Wederom weet de tijdlijn in het verleden meer te intrigeren dan die in het heden, ook al is er een overlap in de thematiek in beide verhaallijnen. De gehele serie draait vooral om het doorbreken van vastgeroeste patronen, voor jezelf op durven te komen en je eigen keuzes durven te maken. Edward en Daniel doen dit al eerder, nu is het de beurt aan James. Bij hem is dit thema duidelijker zichtbaar dan bij Iris, maar ook zij moet voor zichzelf leren kiezen. Wat alle personages eveneens met elkaar gemeen hebben is de liefde. Deze is wederom interessanter in het verleden dan in het heden, want in het heden voelt deze wat voorspelbaar en ongeloofwaardig aan. Dit ligt voornamelijk aan het tempo waarop de liefde gevonden wordt, dit is wat snel waardoor het vaak geforceerd aanvoelt. Dit doet het eigenlijke verhaal wat teniet, want het voelt soms wat overbodig.

    Waar ik van de eerdere delen van de “Ridgewood Hall” serie van Marijke Vos heb genoten, lukte mij dit met het afsluitende deel James’ geheim toch een stuk minder. Dit heeft ook met externe factoren te maken, maar bovenal met het verhaal zelf. Ik kwam er niet in en dat is deels te wijten aan de personages James en Iris. Beide zijn minder interessant dan de personages uit de voorgaande boeken waardoor het, ondanks de vlotte schrijfstijl, makkelijk was om deze roman aan de kant te leggen en deze daar een paar dagen te laten liggen. Dit is geheel tegen mijn verwachting in en voelde voor mij dan ook als een domper. Dit neemt niet weg dat het geen heerlijke serie is om tussendoor te lezen, want de overkoepelende thematiek die deze boeken bevat is belangrijk en voor de tijd waarin deze serie zich afspeelt baanbrekend. Ik zal deze serie dan ook zeker aanraden, maar voor mij kwam dit laatste deel toch niet op het juiste moment.

  • Is er nog een toekomst voor boekenblogs?

    Is er nog een toekomst voor boekenblogs?

    Ooit, heel lang geleden, waren boekenblogs niet meer weg te denken uit het boekenlandschap. De afgelopen jaren zie je steeds meer bloggers afhaken en is er ook een trend merkbaar dat steeds minder mensen een blog lezen. Andere (Engelstalige) bloggers gingen mij al voor in het stellen van deze vraag, maar is er nog wel een toekomst voor de boekenblogs? En wat houdt deze in?

    Er was eens…

    …een grote, actieve Nederlandse boekenblog community. Dan praat ik echt over 2016, 2017, 2018 en 2019. Boekenblogs waren hot en veel bloggers plaatsten meerdere keren per week – en soms zelfs per dag – een blog post online die ook nog eens goed gelezen werd. Er was veel interactie en je kon er altijd wel leesinspiratie vinden. Maar…

    De verschuiving

    Corona kwam en iedereen zat thuis. Wat doe je dan? Juist ja, lezen. Je zou dan verwachten dat er veel blogs bij zouden komen, maar het tegenovergestelde gebeurde. TikTok en andere sociale media profiteerden van de pandemie en de lockdowns. Niet gek, als je bedenkt dat dit de beste manier was om contacten te onderhouden tijdens deze periode. Lezen werd booming en deze sociale mediaplatformen kregen hun eigen boekenhoekjes. Bookstagram en Booktok begonnen aan hun opmars. Dit tegen het zere been van die goeie ouwe boekenblogs waar je veel vrijheid had om een recensie te plaatsen zonder tegen beperkingen aan te lopen.

    Het algoritme bepaalt

    Want ja, een van die beperkingen is het algoritme. Deze machine bepaalt wat jij wel of niet te zien krijgt en schotelt je van alles voor waarvan het denkt dat jij dat wel leuk vindt. Een vrije keuze heb je vaak niet, want iets buiten de gebaande paden krijg je niet te zien. Simpelweg omdat het algoritme je dat niet voorschotelt. De content die dit ding uitspuugt op je tijdlijn is vaak ook nog eens lekker kort, waardoor je makkelijk nog even doorklikt, -kijkt en -scrollt. Hoe korter hoe beter en daardoor lijken mensen lange content zoals lange teksten niet meer goed aan te kunnen.

    Kort, korter, kortst

    De content op sociale media moet dus lekker kort zijn. Recensies van een paar zinnen, maar het liefst alles in een plaatje zodat je alles in een oogopslag ziet. Geen beschrijvingen lezen, blegh. Maar die beschrijvingen, ofwel captions, zijn nou juist zo belangrijk. Daar draait het om, dat is de inhoud. En aan die inhoud zit een limiet van een x aantal tekens inclusief spaties. Dit biedt dan ook weinig ruimte om de verdieping op te zoeken, een recensie blijft dan bijvoorbeeld behoorlijk oppervlakkig. Op een blog zijn die beperkingen er niet en kun je een zo diepgaande recensie schrijven als je zelf wilt.

    Is er nog toekomst voor boekenblogs?

    Eerlijk gezegd vraag ik mijzelf dit ook steeds meer af. Het is een gegeven dat steeds minder mensen een blog lezen en scrollbare content op sociale media het maximaal haalbare vinden. Ik stelde op sociale media de vraag of mensen nog een (boeken)blog lezen en het antwoord was een volle 100% nee. Alleen maar nee, men is ermee gestopt of heeft het nooit gedaan. Ook leest men nauwelijks (nog) recensies. En uit die dingen haal je nou juist meer informatie over of een boek bij je past of niet, niet uit een plaatje op sociale media. 

    Aan de andere kant zijn blogs wel weer goed voor de minder populaire en gangbare boeken. Je zal op een blog veel vaker een boek tegenkomen dat je op sociale media niet vindt. Feit blijft wel dat je zichtbaarheid minder groot is en dat doorklikken vanaf sociale media niet wordt gedaan. Sociale media inzetten voor je blog lijkt dus niet te lonen. Toch is er ook weer de tendens dat de honger naar verdieping terugkeert en daarvoor zijn blogs ook nuttig. Ik vind dit een lastig vraagstuk en ik worstel daar dus zelf ook mee. Wil ik nog blijven bloggen? Ik weet het eerlijk gezegd niet. Ik weet dat ik het wel zal gaan missen als ik de handdoek in de ring gooi, maar aan de andere kant is het nog de vraag of het de tijd en moeite nog loont. Zelf merk ik dat ik weinig inspiratie meer uit andere blogs haal omdat veel van deze blogs boeken bespreken die ik qua genre zelf nooit op zou pakken omdat dit genre niet bij mij past. De bloggers die vergelijkbare boeken lezen zijn (semi) afgehaakt om wat voor reden dan ook. Ik vind een korte recensie met vibes op sociale media heerlijk om te lezen, maar zelf maak ik ze formeler omdat ik dat gewend ben. Ik zou het denk ik niet eens informeel meer kunnen op een blog. Korte recensies op een blog vind ik zelf niet prettig lezen, maar ieder zo hun voorkeur. De vraag is alleen of je niet in het luchtledige aan het schreeuwen bent.

    Nu is het tijd voor jou. Hoe zie jij de toekomst van boekenblogs? Zie jij de eerdergenoemde verschuivingen ook en beïnvloed dit jo u? Hoe zie jij het bloggen voor je?

  • Recensie: The Last Rose of Shanghai van Weina Dai Randel

    Recensie: The Last Rose of Shanghai van Weina Dai Randel

    Ken je dat? Dat je ergens een boek tegenkomt dat je aanspreekt, het koopt, maar het vervolgens jaren laat liggen? Ik zeker. The Last Rose of Shanghai van Weina Dai Randel is zo’n voorbeeld. Ik zag het eind 2021, maar las het pas in 2026. Was dit te lang of maakte dat voor mij niet veel uit?

    Over het boek

    Recensie: The Last Rose of Shanghai van Weina Dai RandelThe Last Rose of Shanghai van Weina Dai Randel
    Uitgegeven door Lake Union Publishing op 1 december 2021
    Pagina’s: 412
    ISBN: 9781542032872
    Genres: Historische fictie, Literatuur & romans
    three-stars

    Het is 1940 in het door de Japanners bezette Shanghai. De rijke erfgename Aiyi Shao is eigenaar van een ooit zeer succesvolle nachtclub. Door de bezetting is alles lastiger geworden en dit heeft zijn weerslag op haar bedrijf. Ernest Reismann is een Joodse vluchteling uit Nazi Duitsland die op zoek is naar een beter leven. Hij strijkt neer in Shanghai, waar hij niet met open armen wordt ontvangen. De Chinezen zijn nogal voorzichtig met buitenlanders en dit merkt Ernest ieder moment van de dag. Alles verandert wanneer zijn pad dat van Aiyi kruist en zij hem inhuurt als jazz pianist voor haar nachtclub. Goede beslissing, ook al zorgt dit voor scheve gezichten en een hoop gedoe. Het legt haar noodlijdende club geen windeieren, want dit gedoe zorgt juist voor publiciteit. Binnen no time wordt Aiyi’s nachtclub weer de place to be in de stad. Ondertussen merken Aiyi en Ernest dat ze meer gemeen hebben dan hun gezamenlijke voorliefde voor jazz. Als de oorlog intensiveert wordt het leven steeds moeilijker. Aiyi is verloofd met een andere man, terwijl Ernest krampachtig vecht om te overleven. Weten ze te overwinnen of slaat het noodlot toe?

    Mijn recensie

    Het gebeurt zelden dat je een boek over de Tweede Wereldoorlog in Azië vindt, maar als je er dan eentje vindt, maakt dit wel nieuwsgierig. Dit was ook het geval bij dit debuut van Dai Randel. Het verhaal speelt zich af in het Shanghai van 1940, toen de Japanners al steeds meer terrein begonnen te winnen. De bezetting en de gevolgen die dit heeft voor de lokale bevolking worden door heen het boek geschetst. In de eerste helft van deze roman is deze invloed minder duidelijk merkbaar, maar naarmate de oorlog intensiveert, gebeurt dit ook met de invloed van de bezetter. De focus verschuift dan ook van het maken van muziek en de relatie van Aiyi en Ernest naar de oorlog en zien te overleven. Deze verschuiving is nodig om het verhaal interessant te houden, maar ook een logisch gevolg van de tijdsperiode waarin het zich afspeelt. Daarnaast komen de personages door deze verschuiving van focus beter tot hun recht.

    Doordat de auteur continu van perspectief wisselt tussen Aiyi enErnest krijg je een goed Beeld van de omstandigheden waarin ze leven. Als lezer krijg je inzicht in hun culturele verschillen en hoe ver men gaat om hun cultuur, maar ook zichzelf te beschermen. Aiyi is verloofd met een andere man en merkt dat ze vastzit in haar conservatieve familie. Ze wil losbreken en met haar tijd meegaan, maar dat wordt haar lastig gemaakt. Dit valt ook op als ze besluit Ernest in te huren als pianist. Dit blijkt succesvol, maar ze jaagt wel haar familie tegen zich in het harnas met alle gevolgen van dien. Ernest is vanuit Europa helemaal naar de andere kant van de wereld gevlucht om daar een nieuw leven op te bouwen. Waar hij eerst letterlijk en figuurlijk wat verloren is, zie je hem gaandeweg steeds meer zijn plekje vinden in shanghai. In de eerste helft van het boek leeft hij van dag tot dag, maar naarmate het verhaal vordert, durft hij weer toekomstplannen te maken. Tegelijk met de verschuiving van eerdergenoemde focus in de plot, verschuift deze ook in de manier waarop de personages hun leven leven. Tegenstellingen worden groter en daarmee duidelijk zichtbaar. 

    De culturele verschillen lijken onoverbrugbaar en dat is wat deze personages het meest interessant maakt. Dai Randel geeft de lezer een inkijkje in de Chinese cultuur en manier van denken en deze wijkt op het eerste gezicht niet zo af van Europa. In die periode bepaalde families in dit deel van de wereld eveneens je partnerkeuze en zag je ook dat de jongere generatie hiermee worstelt. Ondanks de goed weergegeven verschillen en interessante ontwikkeling van de personages beklijven ze niet en voelen zij slechts als toevallige passanten in een leeservaring.

    Ondanks de positieve elementen van deze roman beklijft het mondjesmaat. Het verhaal verloopt zoals je van een oorlogsroman kunt verwachten. Immers, de gebeurtenissen kunnen we niet veranderen, maar de personages kunnen wel worden verdiept. Zoals hierboven al benoemd schort er wat aan de uitwerking van deze personages, want ze blijven niet hangen. Dit werkt door in de plot zelf, want hoewel de verschuiving van focus een logisch gevolg is van de gebeurtenissen in de geschiedenis, weet het niet continu te boeien. De momenten waarop het verhaal inkakt zijn er zeker, vooral in de tweede helft. Tegen het einde keert er iets van spanning terug, maar het laatste hoofdstuk doet dit allemaal weer teniet. Doordat de schrijfstijl van de auteur toegankelijk is lees je het verhaal makkelijk weg, ook als je niet gewend bent veel Engels te lezen. Dat maakt dat ik het boek zo uit had.

    The Last Rose of Shanghai van Weina Dai Randel is niet helemaal wat ik ervan had verwacht of gehoopt. Nee, het is niet een kwestie van ‘te lang op de plank laten liggen’, maar een kwestie van ‘er mist het een en ander in de uitwerking.’ In de basis staat dit verhaal als een huis, want het wekt interesse. Dit heeft met name te maken met de setting en de verschuivingen van focus bij zowel personages als plot, want over het geheel gezien blijft het allemaal niet echt hangen. De personages voelen als toevallige passanten in een leeservaring in plaats van hoofdpersonen die een verhaal dragen en de plot verloopt voorspelbaar zonder continu te intrigeren. De momenten van spanning zijn kortstondig en worden al vrij snel teniet gedaan. Hierdoor is dit boek, ondanks dat het vlot leest, er eentje dat niet lang zal nazinderen in je hoofd.

  • Recensie: Salaam, With Love van Sara Sharaf Beg

    Recensie: Salaam, With Love van Sara Sharaf Beg

    Een aantal jaar geleden las ik nog bijna uitsluitend young adult boeken. Dit begon langzamerhand te verschuiven, met als gevolg dat ik dit genre inmiddels ben ontgroeid. Ik heb alleen nog een hoop ongelezen YA liggen, dus zo nu en dan lees ik er nog eentje. Salaam, With Love van Sara Sharaf Beg is zo’n boek. Ik zette het eind 2021 op zowel mijn TBR als mijn digitale boekenplank, maar vergat het bestaan ervan. Tot ik het recent weer tegenkwam. Toevallig was dit tijdens de ramadan en laat dit boek zich nou net in deze voor moslims heilige maand afspelen. Ik besloot het maar direct op te pakken, voor het weer in de vergetelheid zou raken.

    Recensie: Salaam, With Love van Sara Sharaf BegSalaam, With Love van Sara Sharaf Beg
    Uitgegeven door Underlined op 4 januari 2022
    Pagina’s: 266
    ISBN: 9780593482629
    Genres: Contemporary, Young Adult
    four-stars

    Dua had een zomer vol plannen met haar beste vriendin. Deze worden volledig overhoop gegooid als haar ouders aankondigen dat ze voor de ramadan naar familie in New York vertrekken. Juist ja, die familie waarmee Dua zeer sporadisch contact heeft en verder helemaal niet kent. Wat nukkig gaat ze mee, want wat moet ze daar nou de hele zomer. Als ontmoet Hassan, de jongen die direct haar aandacht trekt en niet meer loslaat ontmoet, wil Dua hier in eerste instantie niet aan toegeven. Want ze gaat echt niet verliefd worden op een moslim. Kan ze haar gevoelens blijven ontkennen? En kan ze tegelijkertijd meer dan anders uit de ramadan halen?

    Doordat Sharaf Beg het verhaal volledig vanuit Dua vertelt leer je haar goed kennen. Waar ze zich in het begin vooral verzet tegen haar neven en nichten en het feit dat ze de hele zomer moet doorbrengen met mensen die ze nauwelijks kent, groeit ze gaandeweg uit tot onderdeel van deze familie en hun vriendenclub. Daarnaast zien we een meisje dat wel moslim is, maar haar geloof nauwelijks beleid. Doordat haar familie wel meer praktiserend is leert ze meer over wat het is om moslim te zijn en hoe ze meer uit het geloof kan halen. Gaandeweg begint ze haar identiteit meer te respecteren en leert ze haar religie te omarmen. Deze diepgaande uitwerking van Dua geldt helaas niet voor de bijfiguren, maar dat is op zich niet erg. Voor hun rol in dit verhaal leer je ieder van hen goed genoeg kennen.

    Kenmerkend voor het young adult genre is de thematiek die auteurs in hun verhalen verwerken. Deze is vaak wat diepgaander en uitdagender dan in volwassen literatuur, hoe wel daarin ook zeker stappen worden gezet. In deze roman komen meerdere thema’s aan bod, maar de focus ligt op ramadan en wat het betekent om moslim te zijn. In de westerse wereld heerst vooral het beeld dat ramadan niet meer is dan vasten tussen zonsopgang en zonsondergang, maar voor moslims is deze maand zoveel meer dan dat. Deze staat in het teken van tijd doorbrengen met dierbaren, maar ook van zelfreflectie. Dua ziet hoe haar familie ramadan checklists maakt met de doelen waar ze tijdens deze vastenmaand aan willen werken. Omdat ze een in veel mindere mate praktiserend moslim is worstelt ze hier mee, want wat moet ze in vredesnaam op deze checklist zetten? Uiteindelijk schrijft ze een aantal doelen op die ze probeert te behalen. Deze doelen helpen haar in haar ontwikkeling en het verkrijgen van meer inzicht in haar eigen religie. Dit alles zonder belerend te zijn of met het welbekende vingertje te wijzen.

    Naast dit hoofdthema worden de personages geconfronteerd met andere zaken die hun leven beïnvloeden. Zo worden ze met regelmaat racistisch bejegend, iets dat zijn sporen nalaat. Ook familie, cultuur, het voldoen aan verwachtingen van je ouders, vriendschap en de liefde spelen een rol. Deze thema’s zijn door de auteur goed uitgewerkt en zijn met regelmaat terug te vinden in young adult boeken. Tevens is de schrijfstijl kenmerkend voor het genre. Door het makkelijke taalgebruik is dit boek toegankelijk voor een breed lezerspubliek, zelfs al voor de wat jongere YA lezer. De hoofdstukken zijn kort waardoor het verhaal makkelijk wegleest. Dit is niet het doel op zich, maar wel een mooie bijkomstigheid.

    Salaam, With love van Sara Sharaf Beg is een boek dat vooral niet moslims moeten lezen. Dit verhaal leert je meer over deze religie en dan met name over wat ramadan inhoudt. Het vrij hardnekkige eenzijdige beeld dat we in het westen van deze voor moslims heilige maand hebben wordt vakkundig onderuit geschopt. Deze periode betekent veel meer dan alleen maar vasten tussen zonsopgang en zonsondergang. Dit is een maand van reflectie en bezinning, iets dat ook voor hoofdpersoon Dua nieuw is. Door de mensen om haar heen leert ze zich steeds meer open te stellen voor haar eigen religie en wat dit voor haar betekent. Dit zorgt ervoor dat dit personage een behoorlijke ontwikkeling doormaakt, iets dat wel bij het young adult genre past. Tel daar een vlot leesbaar verhaal met een toegankelijke schrijfstijl bij op en je hebt een boek dat alle ingrediënten voor dit genre bevat. Dit neemt niet weg dat dit een roman met diepgang is. Ben je nieuwsgierig en wil je meer leren over de islam of ramadan? Dan is dit verhaal vanwege zijn laagdrempelige manier van educatie zeker geschikt. Het is alleen niet in het Nederlands verkrijgbaar.

    Waardering: 4 uit 5.
  • Maandelijkse TBR | april 2026

    Maandelijkse TBR | april 2026

    Een nieuwe maand die inmiddels al een paar dagen oud is vraagt ook om een nieuw stapeltje boeken die schreeuwen om gelezen te worden. De afgelopen maanden had ik in een gigantische leesdip, maar het leek erop dat ik die vorige maand eindelijk de baas was. Het werd dus weer tijd voor een maandelijkse TBR en dat ging op zich goed. Van de vijf boeken die in mijn wachtrij op The Storygraph stonden las ik er drie, de overige twee zijn wat pittiger en complexer. Daar had ik in maart geen ruimte meer voor, dus die kwamen niet aan bod. Zal ik ze deze maand oppakken? Het antwoord blijf ik voor nu schuldig, maar ik ga het in ieder geval proberen. Kijk je mee naar mijn maandelijkse TBR? Als je op het omslag klikt wordt je doorverwezen naar het boek bij Libris.

    In de wachtrij

    Woeste hoogten van Emily Bronté

    Het eerste boek dat is overgebleven van de TBR van maart is Woeste hoogten van Emily Bronté. Dit boek is vermoed ik nogal intens, al is het maar vanwege het feit dat deze klassieker in 1847 voor het eerst verscheen. Verhalen uit die tijd zitten vaak wat gecompliceerder in elkaar qua taal en ik had daar met alle drukte en hectiek die de maand maart met zich meebracht weinig behoefte aan. Ik werd al moe als ik er alleen maar aan dacht, dus deze sloeg ik even over. Nieuwe ronde, nieuwe kansen.

    Dream Count van Chimamanda Ngozi Adichie

    Dat nieuwe ronde, nieuwe kansen geldt ook voor Dream Count van Chimamanda Ngozi Adichie. Hoewel dit boek bewust op mijn TBR voor afgelopen maand stond, merkte ik dat ook dit verhaal even te veel was. Het draait om meerdere vrouwen en ervaring met Amerikanah van deze auteur leert dat dit niet per sé makkelijke en luchtige kost is. Trok ik niet, dus nieuwe poging.

    Heated rivalry van Rachel Reid

    Naast de wachtrij heb ik ook altijd een lijstje met mogelijkheden voor de mood reader in mij. Eén van deze boeken was vorige maand Heated Rivalry van Rachel Reid. Het zou op zich handig zijn geweest als ik toen het boek ook daadwerkelijk had, maar dat was niet het geval. Nu wel, dus het schuift direct door naar mijn eigenlijke TBR. Het had qua inhoud en gemak vorige maand prima gepast.

    Rewind it back van Liz Tomforde

    Als je mijn blog al een tijdje volgt weet je dat ik enorm geniet van de “Windy City” serie van Liz Tomforde. Vorig jaar verscheen Rewind it back al in het Engels, maar ik pakte het niet op. Nu is de Nederlandse vertaling er en kan ik gewoon weer verder in mijn moedertaal. Is wel handig als ik de rest van de serie ook in het Nederlands heb gelezen. Ik kijk er dan ook erg naar uit om dit boek op te kunnen pakken, want Rio is altijd al een interessant personage geweest. Net als Jesaiah een beetje een lolbroek, maar deze serie staat bekend om personages met diepere lagen, dus ik verwacht nu ook niet anders.

    Cleopatra van Saara El-Arifi

    In maart stond Cleopatra van Saara El-Arifi ook op de lijst met mogelijkheden, maar dit had echt niet meer gepast. In de eerste plaats omdat ik het boek niet had, en in de tweede plaats omdat ik al twee historische romans las. Een derde had ik er echt niet bij getrokken. Ik ben erg benieuwd hoe deze leeservaring zal uitpakken, want eerder moest ik een boek van deze auteur voortijdig aan de kant leggen.

    De verdere mogelijkheden

    De lente komt, dat is wat men tenminste zegt. Dat betekent in mijn geval tijd voor wat romance, want dat leest gewoon zo heerlijk makkelijk. Ik heb een heleboel mogelijkheden, maar ik ga toch voor de volgende drie:

    • Part of Your World van Abby Jimenez – Ik roep al jaren dat ik dit boek ga lezen, maar ik bleek het niet eens te hebben. Nu wel, dus nu heb ik niet echt een excuus meer.
    • Vuurzee van Hannah Grace – Ook hiervan roep ik al jaren dat ik het wil lezen, maar ik kies toch steeds voor andere boeken. Het eerste boek in deze “Maple Hills” serie had goede momenten, maar heeft mij niet volledig overtuigd. Ik ben dus wat voorzichtig ofzo.
    • Rose in Chains van Julie Soto – Dit boek staat iets korter op mijn TBR, maar toch al een heel tijdje. Ik hoorde hier vorig jaar veel over, maar nu is de hype wat gedoofd en durf ik het aan.

    Zal het me lukken om alles te lezen? Naar welke recensie ben jij het meest benieuwd?

  • Onder de loep | maart 2026

    Onder de loep | maart 2026

    April doet wat ‘ie wil en dat heeft deze maand na een paar dagen al bewezen. Hij kwam zonder dat ik er erg in had. Ik had het in maart gigantisch druk op het werk, dus ik was niet meer in staat om de maand op tijd onder de loep te nemen. Voor de drukte kwam had ik een weekje vrij. Goede timing, want het weer was heerlijk waardoor ik veel buiten kon zitten en veel gelezen kreeg. Het einde van dat weekje was een beetje jammer, iets met gedoe op medisch vlak. Ook dat is nu weer in orde. Gelukkig had dit geen effect op mijn leesgedrag. Wel merkte ik dat, nadat het vrije weekje voorbij was, mijn leestempo weer behoorlijk afnam. Door de flinke slag die ik begin maart sloeg is het mij wel gelukt om meer te lezen dan in de eerste twee maanden van het jaar. Gelukkig had ik ook betere boeken te pakken, wat uiteraard ook helpt. Kijk je mee naar mijn leesmaand?

    Gelezen boeken

    1. Half his age van Jennette McCurdy

    Toegegeven, ik begon maart niet zo denderend. Dit fictie debuut van Jennette McCurdy schiep hoge verwachtingen doordat haar memoires geprezen werden om de eerlijkheid en het lef dat noodzakelijk is om dit verhaal op papier te zetten. Zou het fictie debuut net zo inslaan als en bom? Het antwoord is nee. Ik vond het niet per sé rampzalig, maar ik voelde geen klik met zowel plot als personages. Het is de bedoeling van de auteur om de lezer zich gigantisch ongemakkelijk te laten voelen, dat is gelukt. Toch merkte ik dat ik niets met Waldo, mr. Korgy en hun verhaal kon. Het raakte voor mij kant noch wal en dat had ik niet verwacht. Desondanks ben ik wel benieuwd naar meer werk van McCurdy.

    • Setting: Verenigde Staten
    • Uit eigen kast of nieuwe aanwinst: uit eigen kast (nieuwe anwinst van februari 2026)
    • Gelezen als: ebook
    • Gelezen in: het Nederlands
    • Gelezen van: 02-03 t/m 03-03
    • Waardering: 2/5

    2. The Lion Women of Tehran van Marjan Kamali

    Ik kan wachten tot ik een ons weeg, maar een vertaling van dit nieuwste boek van Marjan Kamali is nog niet aangekondigd. Ik weet ook niet of dat nog komt. Wat ik wel weet, is dat ik al heel lang nieuwsgierig ben naar deze titel. Eerder heb ik de boeken van deze auteur met veel plezier gelezen en ik had dan ook hoge verwachtingen. Het was puur toeval dat ik het nu oppakte terwijl alle ogen op Iran zijn gericht, maar toch is de inhoud actueel. Ik luisterde het luisterboek en werd van begin tot eind gegrepen door dit verhaal en de personages. Dat was een tijdje geleden, dus ik was blij verrast en had dit echt even nodig.

    • Setting: Tehran, Iran en New York, Verenigde Staten
    • Uit eigen kast of nieuwe aanwinst: uit eigen kast
    • Gelezen als: luisterboek
    • Gelezen in: het Engels
    • Gelezen van: 03-03 t/m 04-03
    • Waardering: 4/5

    3. Amber & Emir van Eveline Heijnen

    Het is alweer even geleden dat ik een boek van eigen bodem oppakte, maar deze roman zag ik al vaker voorbij komen. Ik sloeg er eerst geen acht op, want ik had er simpelweg geen hoge verwachtingen van. Hoewel de plot vrij gewoontjes is, zijn het de personages en de thematiek die het interessant maken. De ontwikkeling van deze personages is flink en dat kan dit verder flinterdunne verhaal goed gebruiken. Ironisch genoeg is het hoofdthema van dit boek het hebben van vooroordelen. Deze had ik ook, maar dan over deze roman. Hoe er met de thema’s wordt omgegaan maakt dat deze het verhaal dragen en dat mijn leeservaring toch positief uitpakte.

    • Setting: Rotterdam, Nederland
    • Uit eigen kast of nieuwe aanwinst: nieuwe aanwinst
    • Gelezen als: ebook
    • Gelezen in: het Nederlands
    • Gelezen van: 05-03 t/m 08-03
    • Waardering: 4/5

    4. A River Enchanted van Rebecca Ross

    Maart was een beetje de maand van opruimen, want ik pakte een aantal boeken op die al jaren op mijn TBR stonden. Dit fantasy debuut voor volwassenen van gerenommeerd young adult auteur Rebecca Ross was er zo eentje. Ik voegde het boek pas eind 2025 aan mijn collectie toe, maar in werkelijkheid wilde ik het al sinds 2022 lezen. Ik pakte het alleen niet op omdat mijn eerdere leeservaringen met werk van deze auteur niet overtuigend genoeg waren. De veelzijdigheid in werelden valt niet te ontkennen, maar op de een of andere manier pakten de boeken mij niet. Dit keer liep het echter anders, want op d een of andere manier werd ik nu wel het verhaal in gezogen. Het luisterboek is hier zeker debet aan. Ik ben blij dat ik mijn mindere leeservaringen met deze auteur heb kunnen ombuigen naar een positievere. Doordat Ross in het buitenland populairder is dan in Nederlands zijn veel boeken niet vertaald, waaronder deze.

    • Setting: Cadence, een door Schotland geïnspireerd eiland
    • Uit eigen kast of nieuwe aanwinst: uit eigen kast
    • Gelezen als: luisterboek
    • Gelezen in: het Engels
    • Gelezen van: 08-03 t/m 13-03
    • Waardering: 5/5

    5. Salaam, With Love van Sara Sharaf Beg

    Toen ik voor mijn Engelse blog een lijstje in elkaar flanste met young adult titels om diverser te gaan lezen, stuitte ik op dit boek dat ook al jaren ongelezen in mijn Kindle app stond. Het verhaal speelt zich af tijdens ramadan en in maart was het ook ramadan. Een goed moment om dit boek eindelijk eens op te pakken! Hoewel het YA is en ik dit genre qua leeftijd en -wereld wel echt ontgroeid ben, wil ik boeken met wat meer inhoud toch een kans geven. Dit verhaal is zeker inhoudelijk sterk omdat het het beeld van niet-moslims over de ramadan vakkundig onderuit schopt. Het voornaamste beeld dat over deze heilige maand bestaat is dat het vasten en afzien is tussen zonsopgang en zonsondergang. Voor moslims is deze periode echter zo veel meer. Het is een tijd om door te brengen met dierbaren, maar ook voor zelfreflectie. Dat heeft de auteur met deze roman goed duidelijk weten te maken. Het verhaal is wat dun, maar de ontwikkeling die de personages doormaken maakt veel goed.

    • Setting: New York, Verenigde Staten
    • Uit eigen kast of nieuwe aanwinst: uit eigen kast
    • Gelezen als: ebook
    • Gelezen in: het Engels
    • Gelezen van: 15-03 t/m 20-03
    • Waardering: 4/5

    6. The Last Rose of Shanghai van Weina Dai Randel

    In het kader van ‘laten we eens opruimen’ las ik deze in Shanghai gesitueerde historische roman over de Tweede Wereldoorlog. Veel boeken over dit tijdperk in de geschiedenis leggen de focus op Europa of de westerse wereld, maar in Azië was ook een hoop aan de hand. Dai Randel schijnt met dit verhaal een licht op de Japanse bezetting van Shanghai en hoe de Japanners steeds verder oprukten in China. Ook dit waren geen lieverdjes, alle buitenlanders waren niet veilig. Doordat het verhaal wordt verteld vanuit de Chinese Aiyi en de uit Duitsland gevluchte Joodse Ernest krijg je een compleet beeld van hoe de situatie was. Toch heeft het verhaal mij niet volledig weten te overtuigen en dat heeft te maken met de uitwerking van deze personages en het feit dat het boek toch wat op de vlakte blijft. Deze historische roman is wederom niet vertaald.

    • Setting: Shanghai, China
    • Uit eigen kast of nieuwe aanwinst: uit eigen kast
    • Gelezen als: ebook
    • Gelezen in: het Engels
    • Gelezen van: 21-03 t/m 23-03
    • Waardering: 3/5

    7. James’ geheim van Marijke Vos

    Deze maand sluit ik af met nog een oudje, het derde deel uit de “Ridgewood Hall” serie. De eerdere delen las ik in respectievelijk 2023 en 2024, maar dit laatste deel stelde ik steeds uit. Ik merkte wel dat ik er niet lekker in kwam. Dit kan te maken hebben gehad met het feit dat ik twee historische romans achter elkaar las, met de drukte of het feit dat ik er lang tussen heb laten zitten. Of alledrie, kan ook nog. Helaas wist dit verhaal van James, de losbandige van de drie Bellamy broers, mijn interesse niet echt te wekken. Ik werd er gewoon niet in meegezogen. Jammer, maar het is wat het is. Het is zeker niet slecht, laat ik dat voorop stellen.

    • Setting: voornamelijk in Londen, Engeland
    • Uit eigen kast of nieuwe aanwinst: uit eigen kast
    • Gelezen als: ebook
    • Gelezen in: het Nederlands
    • Gelezen van: 24-03 t/m 30-03
    • Waardering: 3/5

    De aanwinsten

    1. Cleopatra van Saara El-Arifi
    2. Heated Rivalry van Rachel Reid
    3. Rewind it back van Liz Tomforde
    4. Onze versplinterde zielen van Rima Orie
    5. Voor altijd samen van Dani Atkins
    6. Untamed Heart van Gemma Morr
    7. A Fire Endless van Rebecca Ross
    8. The Correspondent van Virginia Evans
    9. Brimstone van Callie Hart
    10. Rachels wens van Aline van Wijnen
    11. Tot we elkaar weerzien van Aline van Wijnen
    12. Amber & Emir van Eveline Heijnen
    13. De Goldens van Lauren Wilson
    14. Agnes Auberts mystieke kattenopvang van Heather Fawcett
    15. Part of Your World van Abby Jimenez
    16. Geschenk van de zee van Julia Kelly

    Gelukkig was maart een betere leesmaand dan de voorbije maanden, ik hoop dat de dip nu echt over is. Meestal gaat het lezen in het voorjaar beter dan in de winter, dus wie weet! Dit resulteert ook in een hoger maandgemiddelde, dit lag voor maart op 3,57 sterren. Ik ben benieuwd wat april zal brengen!

    Hoe was maart voor jou?

  • Recensie: Amber & Emir van Eveline Heijnen

    Recensie: Amber & Emir van Eveline Heijnen

    Al het schrijvers talent dat we in de lage landen hebben ten spijt, gebeurt het zelden dat ik een boek van eigen bodem oppak. Om de een of andere reden wijk ik altijd uit naar vertaald werk of het Engels, ik kan er niet precies de vinger op leggen waarom. Toch zijn er wel origineel Nederlandstalige boeken die mijn aandacht op de een of andere manier weten te trekken. Amber & Emir van Eveline Heijnen is zo’n boek. Hoewel ik het maanden geleden al voorbij zag komen, pakte ik het niet direct op. Mijn gevoel en daarbij behorende verwachtingen zeiden mij namelijk dat het een oppervlakkig feelgood romannetje zou zijn waar ik er al te veel van gelezen heb. Maar niet getreurd, het is mogelijk om vooroordelen te hebben over boeken met het hebben van vooroordelen als hoofdthema.

    Titel: Amber & Emir
    Auteur: Eveline Heijnen
    Uitgegeven door: Loft Books
    Verschenen op: 28 oktober 2025
    Aantal pagina’s: 296
    ISBN: 9789047210702
    Genre: Contemporary, Feelgood

    Als de oer Hollandse Amber in aanraking komt met de Turkse Emir, is ze wat terughoudend. Zijn houding schrikt haar af, maakt haar zelfs bang. Toch kan ze zijn uiterlijk niet negeren, want hij is ook wel erg knap. Emir op zijn beurt moet ook niets van Amber hebben, eveneens vanwege haar houding en gedrag. Als Amber op zoek moet naar een nieuwe rij-instructeur omdat haar ouders er klaar mee zijn haar eeuwige rijlessen te financieren, komt ze uit bij een redelijk nieuwe rijschool met een onbetrouwbaar uitziende website. Haar rij-instructeur blijkt Emir, die knappe Turkse man die ze maar niet kan vergeten, ondanks dat ze geen hoge pet van hem op had. Durft Amber wel bij hem in de auto te stappen, of wint haar angst voor het onbekende het toch?

    Heijnen kiest ervoor het verhaal volledig vanuit Amber te vertellen. Dit is gezien de thematiek van deze roman een goede keuze. Al is Amber geboren en getogen in Rotterdam, ze heeft altijd in een witte bubbel geleefd en is daardoor nooit echt in aanraking gekomen met andere culturen. Dit resulteert in een hoop stereotype vooroordelen als het om Turkse Nederlanders gaat en niets houdt haar tegen om die ook te ventileren bij Emir. Gaandeweg leer je meer over hoe deze vooroordelen zijn ontstaan. Naarmate zij en Emir steeds meer tijd met elkaar doorbrengen leert Amber stukje bij beetje haar blik verruimen en anders naar de wereld te kijken. Haar bubbel wordt aan gort geslagen wat ervoor zorgt dat ze steeds meer voor zichzelf op durft te komen. OHoewel Emir geen eigen vertelperspectief krijgt, is er genoeg ruimte om hem ook te leren kennen. Net als Amber worstelt hij met vooroordelen, maar dan vooral gericht op de manier waarop hij deze steeds moet weerleggen en zichzelf continu moet bewijzen. Voor zijn gevoel moet hij drie versnellingen hoger presteren om echt mee te kunnen doen in de maatschappij en deze worsteling heeft de auteur goed op papier weten te vangen. Zelf ontwikkelt Emir zich nauwelijks, maar hij draagt wel bij aan die van Amber en dat maakt dat de chemie tussen deze twee zo goed werkt.

    Dat het verhaal vooral draait om de chemie van de personages en de thematiek die de auteur erin verwerkt, is vanaf het begin af aan evident. Het is een feelgood boek en deze draaien vaker niet dan wel om de plot. Deze roman vormt hier geen uitzondering op. De achtergrond waarin het verhaal van Amber en Emir is geplaatst is er eentje die we niet vaak zien, maar des te meer bijdraagt aan hoe de plot zich ontvouwt. De personages bevinden zich het grootste deel van de tijd in de auto waarin Amber rijles krijgt. Dit is uiteraard een krappe ruimte waardoor zij en Emir gedwongen op elkaar slip zitten. Zo ontstaat er ruimte voor diepgaande gesprekken, maar ook voor het uiten van eerdergenoemde vooroordelen. Hoewel Emir defensief zou kunnen reageren, laat Heijnen hem deze uitlatingen juist ombuigen tot leermomenten voor Amber. De thematiek van dit boek is dan ook voornamelijk hoe het hebben van vooroordelen en een klein wereldbeeld invloed heeft op het leven van de betrokken personen. Dit is intrigerend en zorgt voor de broodnodige diepgang. Daarnaast spelen er nog meer zaken een rol die van invloed zijn op het wereldbeeld van de personages, ook deze worden niet onbesproken gelaten.

    Ondanks bovengenoemde diepgang voelt het boek wel echt aan als een luchtige, makkelijk leesbare feelgood. De schrijfstijl is toegankelijk waardoor je niet al te diep na hoeft te denken tijdens het lezen. Ben je iemand die een boek pas weg kan leggen als een hoofdstuk uit is? Dan heb je hier pech, want de hoofdstukken zijn vrij lang. Ik begon met het luisterboek en hoewel voorlezer Priscilla Wennekes-Knetemann een prettige stem heeft om naar te luisteren, duurde het voor mij toch te lang. Met een ebook vloog ik er sneller doorheen, maar dat is echt iets persoonlijks.

    Hoewel ik met behoorlijk wat scepsis en vooroordelen aan Amber & Emir van Eveline Heijnen begon, heeft het boek mij positief verrast. Ja, vooroordelen hebben over een boek met het hebben van vooroordelen is nogal vreemd, maar het gebeurt toch. Afgaande op de flaptekst lijkt het alsof je een doodsimpel dertien-in-een-dozijn feelgood romannetje in handen krijgt, maar niets blijkt minder waar. Hoewel het verhaal volledig vanuit Amber wordt vertelt zijn beide personages goed uitgewerkt waardoor je hen goed genoeg leert kennen. Dat de een juist bijdraagt aan de ontwikkeling van de ander door diens houding ten aanzien van het hoofdthema zorgt voor de nodige diepgang. Naast dit hoofdthema heeft de auteur nog andere belangrijke, maar niet zulke makkelijke thema’s verwerkt. Deze thematiek maakt dat ik wilde doorlezen en dat is eerlijk gezegd lang geleden bij een boek in het feelgood genre. Ben je op zoek naar een lekker luchtig verhaal dat niet te diep gaat? Dan is dit boek niet geschikt voor jou. Ben je juist op zoek naar een verhaal met diepgang maar dat toch leest als een luchtige feelgood? Dan kan ik dit boek zeker aanbevelen.

    Waardering: 4 uit 5.
  • Recensie: A River Enchanted van Rebecca Ross

    Recensie: A River Enchanted van Rebecca Ross

    Mijn eerste kennismaking met het werk van auteur Rebecca Ross was in 2019, toen ik voor de Young Adult Club op Hebban de Nederlandse uitgave van De terugkeer van de koningin mocht lezen. Ik weet nog goed dat ik hier wat moeite mee had en bij nader inzien bleek ik niet de enige. De boeken van deze auteur werden niet echt een grote hit en het duurde dan ook jaren voor er weer nieuw werk op de Nederlandse markt verscheen. Dit was Booktok hype Divine Rivals (Hemelse rivalen). Terwijl dit tweeluik in het buitenland massaal door lezers werd omarmd bleef de zichtbaarheid en populariteit in Nederland wat uit. Ook in deze hype kon ik niet helemaal meegaan. Jaren daarvoor was ik al nieuwsgierig naar A River Enchanted van deze auteur, want ik wil auteurs altijd een eerlijke kans geven. Het grote verschil is dat dit een fantasy voor volwassenen is, en daarmee een totaal ander publiek aanboort dan eerdergenoemde boeken. Toch was ik sceptisch en durfde ik hier lange tijd niet aan te beginnen. Want wat als het mij weer teleur zou stellen? Enkele maanden geleden had ik nog een Audible credit over en ik besloot de sprong maar gewoon te wagen. Ik had het vooraf mis wat mijn leeservaring betreft, en niet zo’n beetje ook.

    Over het boek

    Titel: A River Enchanted
    Auteur: Rebecca Ross
    Serie: Elements of Kadence #1
    Uitgegeven door: Harper Voyager
    Verschenen op: 15 februari 2022
    Aantal Pagina’s: 467
    ISBN: 9780063055988
    Genre: Fantasy

    Op zijn tiende vertrok Jack Tamerlaine van het eiland Cadence om op het vasteland aan het conservatorium te studeren en daarna de kost te verdienen als troubadour. Hij was vastbesloten nooit meer een voet op zijn geboortegrond met zijn clans, magie en het landschap met een eigen willetje te zetten. Dat lukte tien jaar, tot hij een brief ontvangt waarin hij wordt gesommeerd terug te keren en zijn harp mee te nemen. Er verdwijnen jonge meisjes en aan Jack de taak om uit te zoeken wat er is gebeurd en om de meisjes thuis te brengen. Dit wel met zijn voormalige aartsvijand. Doet Jack er goed aan om terug te keren of had hij beter op het vasteland kunnen blijven?

    Mijn recensie

    Dit boek blijkt onverwacht verfrissend. Hoewel het binnen het fantasy genre niet geheel ongebruikelijk is om een mannelijke hoofdpersoon op te voeren, is het iets dat de laatste jaren steeds minder vaak voorkomt. Dit heeft voornamelijk te maken met de opkomst van het zeer populaire sub genre romantasy. Jack is daarom een verfrissende hoofdpersoon, en bovendien eentje die goed is uitgewerkt. In het eerste hoofdstuk wordt je als lezer al direct geconfronteerd met de twijfel die de brief die hij ontving bij Jack zaait. Hij lijkt vastbesloten om naar huis terug te keren, maar naarmate hij steeds dichterbij komt, slaat de twijfel toe. Hij heeft zich nooit thuis gevoeld in zijn clan en ook het contact met zijn moeder is niet meer wat het ooit was. De overtocht gaat niet helemaal soepel en misschien is dat wel een voorteken. Naarmate het verhaal vordert zie je hoe Jack zich steeds meer ontwikkelt. De interactie met zijn clan draagt hieraan bij, en in het bijzonder met vroegere aartsvijand Adera. Doordat Ross haar, net als een aantal andere belangrijke bijfiguren, eveneens een perspectief en verhaallijn geeft leer je hen ook goed kennen. Gaandeweg groeit de rol van deze personages waardoor ze van bijfiguren worden gepromoveerd tot sleutelfiguren en zelfs hoofdpersonen die het verhaal dragen.

    De plot zelf draait vooral om de vermiste meisjes en de wil om hen terug naar huis te brengen. De hoop is dat ze nog leven en dit maakt dan ook dat ik door wilde luisteren. Voorlezer Ruth Urquhart brengt het luisterboek echt tot leven met een Schotse tongval. Het eiland Cadence met zijn magie en volksverhalen lijkt geïnspireerd op Schotland en het feit dat de voorlezer het met deze tongval voorleest bevestigt dit vermoeden. Hierdoor is het makkelijk om je te kunnen verplaatsen in deze wereld en in de worstelingen waarmee de personages te maken krijgen. Het landschap van het eiland is grillig en verandert continu. Een pad dat zich de ene dag op een bepaalde plek bevindt kan de volgende dag ergens anders liggen of volledig zijn verdwenen. Dit draagt bij aan de duistere en mystieke sfeer die Ross hier schetst. Het is makkelijk om te verdwalen en vermist te raken.

    Naast dit mysterie en de rijke wereld draait het boek ook om politiek. Dit is vooral merkbaar naar het einde en past bij het genre. Het eiland is opgedeeld in twee delen: het oosten en het westen. Beide delen worden gerund door clans die al eeuwenlang in conflict met elkaar zijn. Het is dan ook verboden om over te steken, dit moet men vaak met de dood bekopen. Hier worstelt men duidelijk mee, want is het niet eens tijd voor vrede? Dit wordt, naast dat de hoofdmoot nog steeds de vermiste meisjes zijn, steeds belangrijker. Zo belangrijk zelfs dat deze eilandpolitiek de sleutel vormt tot steeds meer gebeurtenissen die zicht ontvouwen. Het einde maakt duidelijk hoe groot de rol van deze politiek is en maakt nieuwsgierig naar het vervolg. Ondanks de politieke intriges en de daarbij behorende gebeurtenissen, is het verhaal niet pijlsnel. Sterker nog, het verloopt traag en meandert daarmee lekker verder, zoals een rivier. Dit geeft je als lezer de gelegenheid om je hier echt in te verliezen en je deze wereld eigen te maken. Het is daarom ook niet voor iedereen geschikt, maar biedt wel een rustpunt in al het snelle actiegeweld in romantasy.

    Hoewel ik eerst onwijs sceptisch was, heeft A River Enchanted van Rebecca Ross mij volledig verrast. Het is een fantasy voor volwassenen en blijft daarmee ver weg van de smut, de snelle actie en de formule die we tegenwoordig veel voorbij zien komen dankzij romantasy. Dit verhaal meandert als een rivier door folklore en mysterie heen en creëert daarmee een broodnodig baken van rust in het fantasy landschap. Naast het mysterie rondom de vermiste meisjes is er een hoop te beleven op politiek vlak, maar dit ligt niet te zwaar op de hand. Sterker nog, het maakt het verhaal juist interessant. Combineer dit met een mannelijke hoofdpersoon – iets dat ook zeer verfrissend is – en een luisterboek dat door de voorlezer tot leven wordt gebracht en je hebt een pareltje in handen. Ik ben erg benieuwd naar A Fire Endless, het vervolg en tevens de afsluiting van dit ” Elements of Cadence” tweeluik. Wordt vervolgd!

    Waardering: 5 uit 5.
  • TBR | De lente van 2026

    TBR | De lente van 2026

    Het weer laat het nog niet zien, maar het is toch echt lente. Ben je net als ik een hooikoorts patiënt? Dan is je dit zeker niet ontgaan. De afgelopen weken was het niet te harden, nu is het gelukkig even wat minder. Maar goed, een nieuw seizoen is aangebroken en dat betekent tijd voor een nieuwe stapel boeken die ik hoop te lezen! Ondanks dat ik een mood reader pur sang ben, lukt het mij meestal toch wel om mij gedeeltelijk aan deze TBR te houden. Ik vind het altijd wel het proberen waard, dus vandaar dat ik er ook weer lekker mee doorga. Kijk je mee naar de boeken die ik deze lente hoop op te pakken?

    1. Dream Count van Chimamanda Ngozi Adichie – Ik wilde dit boek eigenlijk al in maart lezen, want het staat op mijn TBR voor deze maand. Of ik dat ga redden weet ik nog niet, maar maart is ook lente, dus deze neem ik gewoon lekker mee.
    2. Cleopatra van Saara El-Arifi – Een ander boek dat ik op mijn TBR voor maart had gezet, maar waar ik zeker niet meer aan toe zal komen. Niet in de laatste plaats omdat ik het ebook niet heb. Ik was van plan het luisterboek erbij te pakken, maar ik hoor van meerdere mensen dat het verhaal niet zo lekker wegluistert. Ik neem dan liever geen risico, want ik ben daar dus gevoelig voor. Ik denk dat het tijd wordt voor een ebook.
    3. Promise Me Sunshine van Cara Bastone – Dit boek is niet vertaald, maar dat vind ik niet zo’n heel groot probleem. In de warmere maanden vind ik contemporary boeken vaak fijner dan fantasy, dus een aantal romances kunnen niet ontbreken. Naar deze ben ik al een tijdje benieuwd.
    4. Part of Your World van Abby Jimenez – Ooit was er sprake van dat dit boek vertaald zou worden, compleet met publicatiedatum. Nu is hier alleen nergens meer iets over te vinden. Ik wil dit boek al heellang lezen, maar ik had het niet in huis. Wel het derde deel in deze serie, lekker slim. Nu heb ik hier verandering in gebracht en heb ik geen excuus meer om dit boek niet op te pakken.
    5. Very bad elite van Jane S. Wonda – Deze neem ik mee van mijn winter TBR, want ik wil dit boek zo snel mogelijk oppakken. Maart was de bedoeling, maar dit is niet gelukt.
    6. Not in love van Ali Hazelwood – Deze auteur is echt een hit or miss voor mij en ik stel het lezen van haar boeken dan ook altijd uit. Inmiddels is dat al een jaar of twee het geval met deze, het wordt nu gewoon eens tijd.
    7. Rewind it back van Liz Tomforde – Deze is nu eindelijk in het Nederlands verkrijgbaar en ik ben hier enthousiast over. Ik bedoel, ik heb het nog niet gelezen, maar deze serie bevalt mij altijd erg goed.
    8. The Correspondent van Virginia Evans – Er was geen ontkomen aan dit boek, dus ik werd nieuwsgierig. Het is een ander soort verhaal dan ik normaliter lees, maar men is lyrisch. Ik ben benieuwd of een verhaal als dit mij zal liggen. Het is overigens niet vertaald.
    9. De kraanvogels vliegen naar het zuiden van Lisa Ridzén – Dit boek zag ik best wel vaak voorbij komen op Hebban en een aanbieding maakte mij nog nieuwsgieriger. Ook dit verhaal is een ander soort verhaal dan ik normaal zou oppakken, maar toch ben ik nieuwsgierig. Ik denk wel dat dit een gevalletje hit or miss zal zijn.
    10. Het zuiden van Tash Aw – Ook dit boek kwam voorbij op Hebban, vorig jaar zelfs al. Ik had eigenlijk verwacht het inmiddels al te hebben gelezen, maar nee. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

    Wat voor soort boeken pak jij meestal op in het voorjaar? Of maakt dat voor jou niet uit? Ben jij nieuwsgierig naar een van deze boeken?

  • De confrontatie | Mijn TBR voor winter 2025

    De confrontatie | Mijn TBR voor winter 2025

    Het is zo ver, we zwaaien de winter uit en verwelkomen de lente. Al zit het weer deze week nog even niet mee, we hebben toch al een flink aantal mooie dagen gehad. Iedereen is er ook echt aan toe. Een nieuw seizoen betekent tijd voor een nieuwe TBR, maar eerst ga ik de confrontatie aan met mijn TBR voor het voorbije seizoen. Deze winter werd ik geplaagd door een leesdip die maar niet van ophouden wist. Deze ellendeling bezocht mij al in de herfst en leek in december op zijn retour. In januari en februari ging het lezen (en bloggen overigens ook) weer minder. Sinds begin deze maand heb ik het gevoel dat deze dip eindelijk z’n biezen pakt. Door deze dip is de confrontatie met mijn “oude” TBR best wel een dingetje, want er kwam weinig van terecht. Mijn stemming bepaalde mijn leesgedrag. Tijd om de balans op te maken! Linkjes gaan direct naar de recensies als deze er zijn.

    1. The Enchanted Greenhouse van Sarah Beth Durst – Hoewel ik er van overtuigd was dat ik dit boek zou oppakken deed ik het niet. Het was een populair boek, maar toch niet zo populair als ik had gedacht. Ik merkte dat ik niet zo in de stemming was voor een cozy fantasy. De recensies zijn ook niet super, iets dat mij er in tijden van de leesdip juist nog meer van weerhoudt een boek op te pakken. Ik wil het nog wel lezen, misschien snel zolang het weer nog niet zo mooi is.
    2. Geest komt op van Isabella Hammad – Dit boek las ik dan weer wel en het was niet helemaal wat ik ervan hoopte, of verwachtte. Het is zeker niet slecht, maar is meer bedoelt voor de echte theaterliefhebber. Ik had – waarschijnlijk ten onrechte – verwacht dat dit boek meer inzicht zou geven in het Israëlisch-Palestijnse conflict, maar dat doet dit toch iets te weinig.
    3. Very bad elite van Jane S. Wonda – Aan dit boek kwam ik gewoonweg niet toe, maar gaat wel mee naar de TBR voor de lente.
    4. De rebelse heks van Kristen Ciccarelli – Deze winter had ik mijn buik een beetje vol van fantasy en romantasy. Ik las er nog wel genoeg, maar geen van allen wisten ze mij echt te verrassen. Door mijn dip bleef deze romantasy dan ook liggen.
    5. Het Alice netwerk van Kate Quinn – Dit boek las ik al vrij aan het begin van de winter en alle lof ten spijt, maar dit boek wist de daardoor gecreëerde torenhoge verwachtingen niet waar te maken. Het is absoluut geen slecht boek, maar een aantal elementen hadden niet gehoeven. Een voorbeeld hiervan is de romantische relatie, deze had weinig meerwaarde voor het verhaal. Wederom was de tijdlijn in het verleden een stuk interessanter dan de tweede tijdlijn in het “heden” (ook al is dit 1947). Ik begrijp waarom mensen weglopen met deze historische roman, maar ik kan dit enthousiasme niet echt delen.
    6. James’ geheim van Marijke Vos – Dit boek werd eveneens slachtoffer van de dip. Het staat op mijn TBR voor maart, maar of dat nog gaat lukken is even de vraag.
    7. De zus van de chocolatier van Rebekka Eder – En nog een slachtoffer van de gigantische leesdip, wordt vervolgd! Want ik ben wel heel benieuwd naar dit slotdeel van “De chocolade dynastie”.
    8. Het examen van Joelle Charbonneau – Gaat lekker, want nog een boek dat ik niet heb opgepakt. Waarom? Geen idee. Het zijn makkelijk leesbare boeken, maar ik kwam überhaupt al moeilijk door een boek heen, dus dat had geen verschil gemaakt.
    9. Vuurzee van Hannah Grace – Ik las andere romances en had even geen behoefte aan nog meer romances. De romances die ik las waren stuk voor stuk niet voldoende om mij uit mijn dip te halen.
    10. A River Enchanted van Rebecca Ross – En eindelijk las ik nog een boek! Wel pas recent, maar eerder had ik dat ook niet kunnen doen. Dit verhaal is traag en dat maakt het anders dan alle snelle romantasy die momenteel populair is op sociale media. Dit had dus niet gekund met een leesdip, want dan had ik het waarschijnlijk niet uitgelezen. Of nou ja, uitgeluisterd, want ik had het luisterboek. Dat bracht het verhaal echt tot leven, maar meer daarover binnenkort in een recensie.

    Dat was het dan, de winter van 2025. Van de 10 boeken die ik hoopte te lezen, las ik er uiteindelijk slechts 3. Een aantal anderen komen snel aan de beurt. Over het algemeen was dit seizoen wat minder, ben benieuwd naar wat de lente zal brengen!

    Heb jij altijd een (lees)dip in de winter?