Het was haast onmogelijk om het te missen, want aan het eind van 2025 en het begin van 2026 was Heated Rivalry overal en nergens. De serie was een regelrechte hype in Amerika en in januari konden ook de Nederlandse kijkers van de romance tussen Shane en Ilya genieten. Tenminste, als je een HBO Max abonnement hebt. Maar, wist je dat deze serie een verfilming is van een boek? Misschien nu wel, maar eerst vast niet. Het gelijknamige boek Heated Rivalry is geschreven door Rachel Reid en is het tweede deel in de “ Game Changers” serie. Dat je hier niet eerder van hebt gehoord is niet vreemd, want het is pas recent vertaald. Ondanks dat dit het tweede boek is, kun je het prima los lezen. Is deze hype het waard?

Over het boek

Heated rivalry van Rachel Reid
Vertaler: Marthe Foppe, Jo Ella Baltus
Serie: Game Changers #2
Uitgegeven door Love Books op 18 maart 2026
Pagina’s: 352
ISBN: 9789062229345
Genres: Contemporary, New Adult, Romance

Shane Hollander is een waanzinnig getalenteerde ijshockeyer met een onberispelijke reputatie. Als aanvoerder van de Montreal Voyageurs is hij maar met één ding bezig: winnen. Maar juist zijn grootste rivaal brengt hem van zijn stuk: de aanvoerder van de Boston Bears, Ilya Rozanov.

Ilya is totaal anders dan Shane. Hij is even arrogant als getalenteerd en niemand kan hem verslaan op het ijs. Niemand – behalve Shane. Op het ijs zijn ze legendarische rivalen, maar ze kunnen de aantrekkingskracht die ze voelen niet ontkennen.

De drang om elkaar te zien buiten de ijsbaan kunnen ze niet langer onderdrukken. Maar wat begint met een paar stiekeme ontmoetingen wordt al snel gevaarlijk. Want als hun geheim uitkomt, kan dat het einde van hun carrière betekenen.

Mijn recensie

Bij het horen over deze hype werd ik niet direct enthousiast. Ik heb niet zoveel op met tv series, vind het tijdverspilling. Toen ik hoorde dat het gebaseerd was op een boek, werd mijn nieuwsgierigheid echter gewekt. Hoewel mijn romance era een beetje is bekoeld, blijf ik toch altijd wel van zulke boeken genieten. Ze lezen namelijk lekker makkelijk weg en hebben meestal wel een diepere laag. Dit boek kreeg veel positieve recensies, iets dat mij des te nieuwsgieriger maakte. Daarnaast is het een romance tussen twee mannen en hoewel het literaire landschap steeds diverser wordt, is het vaak toch nog goed zoeken naar een queer relatie in boeken. Zeker op de Nederlandse boekenmarkt. Mijn verwachtingen waren dus erg hoog. Maar zoals wel vaker waren een hype en ik weer eens geen match.

De eerste en voornaamste reden dat ik niet kan delen in het enthousiasme is de personages en hoe deze zijn uitgewerkt. Shane Hollander en Ilya Rosanov zijn aan elkaar gewaagde rivalen op de IJsbaan. Ilya Speelt voor Boston, Shane voor Montreal. Doordat beide teams in de NHL (National Hockey League) spelen, komen ze elkaar vaak tegen. Beide mannen zijn homoseksueel en dat is not done in de sport. Als tieners leren de twee elkaar kennen en hoewel er op het ijs veel rivaliteit is, voelen ze zich stiekem tot elkaar aangetrokken. Deze aantrekkingskracht zetten ze om in vlugge, betekenisloze, stiekeme seks buiten de wedstrijden om. Dit zorgt ervoor dat ze erg oppervlakkig blijven, ook al wisselt Reid continu van perspectief. Naarmate het verhaal vordert kom je als lezer meer dingen te weten over de jongens wat de interesse in deze personages nog enigszins op weet te krikken, maar buiten dat blijven ze net zo interessant als een bord karton. Toch is een van hen beter uitgewerkt dan de ander, dit heeft alles te maken met zijn achtergrondverhaal.

Dit achtergrondverhaal komt echter halverwege het boek pas aan het licht. Tot die tijd is het zo oppervlakkig als wat, want de focus ligt vooral op seks. Behoorlijk veel seks, dat al bij het eerste hoofdstuk begint. Hoewel Reid dan al mondjesmaat informatie prijsgeeft over de personages, is het wachten tot hier dieper op wordt ingegaan. Als dit punt wordt bereikt, wordt het boek direct een stuk interessanter. Dit heeft alles te maken met hoe de personages met de hele situatie omgaan. Langzaam maar zeker verandert hun relatie in iets dat draait om de vlugge seks, naar het intensiveren van het contact en het investeren in het elkaar beter leren kennen. Toch lukt het de auteur niet om, ondanks de wat serieuzere thema’s, een verhaal met diepgang te creëeren.

De schrijfstijl draagt eveneens niet bij aan een prettige leeservaring. Hoewel het wisselen van perspectief noodzakelijk is om de personages zo goed en zo kwaad als dat gaat te leren kennen, gebeurt dit soms middenin een hoofdstuk waardoor je uit het verhaal wordt getrokken. Dit leidt af en zorgt tevens voor verwarring. Daarnaast wekt het continu herhalen van de naam van het personages vanuit wiens perspectief je op dat moment leest irritatie op. Deze constante herhaling, vaak zelfs in achtereenvolgende zinnen, is onnodig. Het pluspunt van de schrijfstijl die de auteur voor dit boek hanteert, is de opbouw van het verhaal zelf. Door te starten met een proloog in 2016 wordt je als lezer geprikkeld om door te lezen en te achterhalen hoe de ontwikkeling van de relatie tussen Shane en Ilya is verlopen. Door middel van flashbacks, die starten in 2008, wordt toegewerkt naar het punt waarop de proloog zich afspeelt in 2016, waarna hierop verder wordt geborduurd. Ondanks dit positieve punt kan dit de flinterdunne plot en personages van deze roman niet verhullen.

Hoewel Heated Rivalry van Rachel Reid enorm populair was en er met smart werd gewacht op een Nederlandse vertaling, is het niet een hype waar ik enthousiast van word. Het klinkt allemaal veelbelovend en als iets dat helemaal in mijn straatje past, maar de uitwerking laat te wensen over. De plot is flinterdun en focust zich, vooral in de eerste helft van het boek, op seks. Hoewel ik deze smut wel kan hebben, is het hier te veel en doet het afbreuk aan de diepgang die een verhaal als dit met zich mee kan brengen. Deze diepgang wordt toegevoegd als er meer van de achtergrond van een van de personages wordt prijsgegeven, maar over het geheel genomen is het weinig. Als dit punt wordt bereikt wordt het verhaal wel degelijk interessanter en werd ik nieuwsgierig genoeg om door te willen blijven lezen. De schrijfstijl is even wennen en zorgt voor de nodige irritatie, hoewel de opbouw van het boek wel intrigeert. Toch is dit niet genoeg om geprikkeld te worden de rest van de serie op te pakken en dat zal ik dan ook niet doen.