Marijke Vos is al lang geen onbekende meer in het Nederlandse boekenlandschap. Aan het begin van haar auteurscarrière oogstte ze vooral bekendheid met haar feelgood romans waaronder Van Chanel naar flanel en Ik Pleit voor Jou!. In 2022 sloeg Vos een andere weg in met haar eerste serie historische romans, de driedelige serie “Ridgewood Hall”. Deze serie bestaat uit de boeken Edwards keuze, Daniels belofte en James’ geheim. De eerdere delen las ik in respectievelijk 2023 en 2024 en bevielen mij goed. Van historische romans met twee tijdlijnen kan ik altijd wel genieten en dat was hier niet anders. Toch duurde het een flinke poos voor ik dit laatste deel oppakte. Wist de losbandige middelste Bellamy broer mij alsnog te overtuigen?

James’ geheim Serie: Ridgewood Hall #3
Uitgegeven door HarperCollins Holland op 7 juni 2023
Pagina’s: 352
ISBN: 9789402712483
Genres: Historische fictie, Literatuur & romans

Ontdek het geheim van Ridgewood Hall in het derde deel van deze meeslepende serie.

Ridgewood Hall, 1905. James kan de wending die zijn leven heeft genomen amper geloven. Hij vlucht het Londense nachtleven in en onttrekt zich aan zijn nieuwe verantwoordelijkheden. Dan maakt hij een desastreuze fout. Wanneer hij uit onverwachte hoek een aanbod krijgt dat zijn problemen kan oplossen, heeft hij geen andere keuze dan het te accepteren. Ook al betekent dat het opgeven van zijn vrijheid én… een kans op ware liefde.

Ruim 100 jaar later. Iris leeft het snelle leven. Ze heeft een goede baan, veel vrienden en aan mannelijke aandacht geen gebrek. Wanneer er twee achternichten opduiken met een mysterieus verhaal over haar familiegeschiedenis, heeft ze daar dan ook weinig zin in. Als Iris noodgedwongen pas op de plaats moet maken, leert ze dat je soms mag leunen op anderen en dat liefde je simpelweg overkomt, juist als je het niet verwacht.

Net als in de eerdere delen van deze serie wordt het verhaal afwisselend verteld vanuit heden en verleden. Hierdoor komen James en Iris afwisselend aan het woord en al snel genoeg kom je erachter dat hun levens eigenlijk niet zoveel van elkaar verschillen. Allebei maken ze keuzes die hun leven drastisch beïnvloeden. In tegenstelling tot bij zijn broers duurt het bij James wat langer om echt goed hoogte van hem te krijgen. Hij is nogal uitgedoofd en dat straalt van hem af. Naarmate het verhaal vordert kom je erachter dat dit een façade is waar hij zich achter verschuilt en wat er nou echt aan de hand is. Als zijn desastreuze fout dito gevolgen dreigt te krijgen zie je een ommezwaai bij hem en wordt hij een sympathieker personage om vanuit te lezen. Dit geldt helaas wat minder voor Iris. Zij blijft wat afstandelijk en hierdoor minder interessant om te volgen. Nu is dit wel een bekend fenomeen voor mij bij historische romans met twee tijdlijnen, maar toch is het jammer. Als lezer zie je al van mijlenver wat er met haar aan de hand is, maar zelf blijft ze hardnekkig in de ontkenningsfase. Het is voorspelbaar, maar onvermijdelijk dat het op een gegeven moment niet langer zo door kan gaan. Als dit besef tot haar doordringt gaat ook haar ontwikkeling in een rap tempo. Misschien wel iets te rap, want dit voelt op sommige vlakken wat ongeloofwaardig.

Hoewel Vos ook nu weer een vlotte en toegankelijke schrijfstijl hanteert, kostte het mij deze keer meer moeite om echt goed door te kunnen lezen. Dat heeft met meerdere factoren buiten het boek om te maken, maar ook vanwege eerdergenoemde personages die toch niet echt weten te boeien. Dit zorgt ervoor dat het verhaal zelf dat ook niet direct doet. Wederom weet de tijdlijn in het verleden meer te intrigeren dan die in het heden, ook al is er een overlap in de thematiek in beide verhaallijnen. De gehele serie draait vooral om het doorbreken van vastgeroeste patronen, voor jezelf op durven te komen en je eigen keuzes durven te maken. Edward en Daniel doen dit al eerder, nu is het de beurt aan James. Bij hem is dit thema duidelijker zichtbaar dan bij Iris, maar ook zij moet voor zichzelf leren kiezen. Wat alle personages eveneens met elkaar gemeen hebben is de liefde. Deze is wederom interessanter in het verleden dan in het heden, want in het heden voelt deze wat voorspelbaar en ongeloofwaardig aan. Dit ligt voornamelijk aan het tempo waarop de liefde gevonden wordt, dit is wat snel waardoor het vaak geforceerd aanvoelt. Dit doet het eigenlijke verhaal wat teniet, want het voelt soms wat overbodig.

Waar ik van de eerdere delen van de “Ridgewood Hall” serie van Marijke Vos heb genoten, lukte mij dit met het afsluitende deel James’ geheim toch een stuk minder. Dit heeft ook met externe factoren te maken, maar bovenal met het verhaal zelf. Ik kwam er niet in en dat is deels te wijten aan de personages James en Iris. Beide zijn minder interessant dan de personages uit de voorgaande boeken waardoor het, ondanks de vlotte schrijfstijl, makkelijk was om deze roman aan de kant te leggen en deze daar een paar dagen te laten liggen. Dit is geheel tegen mijn verwachting in en voelde voor mij dan ook als een domper. Dit neemt niet weg dat het geen heerlijke serie is om tussendoor te lezen, want de overkoepelende thematiek die deze boeken bevat is belangrijk en voor de tijd waarin deze serie zich afspeelt baanbrekend. Ik zal deze serie dan ook zeker aanraden, maar voor mij kwam dit laatste deel toch niet op het juiste moment.