In het vorige decennium lifte Mary E. Pearson mee op de snelle opmars van young adult boeken. In Nederland is deze auteur minder bekend, maar ook hier zijn een aantal van haar verhalen uitgegeven. In 2024 maakte deze auteur haar debuut binnen de romantische fantasy voor volwassenen met haar boek The Courting of Bristol Keats. Dit is het eerste deel in het “Bristol Keats” tweeluik en belooft een uitstapje naar de wereld van de fae, vol geheimen en verraad. Was dit een fijn uitstapje?
Over het boek
Uitgegeven door Flatiron Books op 12 november 2024
Pagina’s: 545
ISBN: 9781250367570
Genres: Fantasy, Romantasy
Na de dood van hun ouders proberen de zussen Keats maandelijks de eindjes aan elkaar te knopen. Als er meerdere brieven bij de meiden terecht komen die Bristol een kans bieden op een beter leven voor haar en haar zussen, gelooft Bristol er niets van. Ze weigert koppig op de brieven in te gaan. Tot er op een dag een brief verschijnt die haar nieuwsgierigheid wekt. Als er dan ook nog eens vreemde dingen gebeuren in het stadje waar ze woont, besluit ze toch maar gehoor te geven aan deze mysterieuze oproep. Dit verandert haar leven voorgoed. Ze komt terecht in een voor haar nieuwe wereld, die van de fae. Terwijl ze zich de gebruiken van dit vreemde Elphame eigen maakt, begint ze steeds meer te twijfelen aan de toedracht van de dood van haar ouders. Zijn ze wel dood? Tijd om toch maar hulp in te roepen van Tyghan, de schaduw die haar constant blijft volgen. Ook al wil ze het niet toegeven, Bristol begint steeds harder voor hem te vallen. Lukt het haar om zich niet af te laten leiden en antwoorden over haar ouders en daarmee haar afkomst te vinden, of is de liefde toch te sterk?
Mijn recensie
Verwachtingen vooraf
Voor mij is dit de eerste kennismaking met het werk van Mary E. Pearson. Doordat ik een flink aantal jaar niet heb gelezen – en dat was zou precies ten tijden van de grote YA hypes – heb ik veel van deze gemist. Ik heb dan ook lang niet alles ingehaald. De boeken van deze auteur zijn hier onder andere het slachtoffer van, dus ik vond dit debuut voor volwassenen wel een mooie kans. Toch was ik sceptisch, want YA auteurs die de overstap maken naar boeken voor volwassenen slagen hier niet allemaal even goed in. Daarnaast is de romantasy markt behoorlijk verzadigd waardoor het steeds moeilijker wordt voor auteurs om zich te onderscheiden met hun boeken. De recensies voor dit boek zijn dan ook erg wisselend, iets dat mij toch een beetje tegenhield om het op te pakken. Ik ging er dan ook zonder al te hoge verwachtingen in.
Personages
Veel van de hoofdpersonen in romantische fantasy lijken op elkaar. Jonge meiden die het niet makkelijk hebben, maar toch iets van hun leven proberen te maken. Als er een kans komt op een beter leven, twijfelen ze in eerste instantie om deze te grijpen. Uiteindelijk gaan ze toch overstag, want ja ze hebben niet echt een keuze. Dan blijkt er iets bijzonders met hen te zijn waardoor het helemaal niet zo gek is dat zij de uitverkorene zijn en zo’n kans krijgen. Dit is ook het geval bij Bristol, de hoofdpersoon van dit tweeluik. In tegenstelling tot veel van haar genregenoten is zij alleen iets minder naïef en denkt zij meer voor zichzelf. Ze is er niet per sé op gebrand om te kunnen vechten, maar wil wel een bepaald doel bereiken. Hierin is ze vastbesloten en het liefst doet ze dit op eigen kracht. Ze wil niet afhankelijk zijn van de mannelijke protagonist. Bristol lijkt wat dat betreft een beetje een einzelgänger die we daardoor ook niet goed leren kennen. Ze verzamelt wel mensen om zich heen, maar deze blijven ook wat op de vlakte.
Dit geldt niet voor haar tegenspeler, Tyghan. Hij is eveneens interessant om vanuit te lezen, maar ook hij wordt door Pearson wat op de vlakte gehouden. In zijn geval is dit dan weer niet zo erg, want dit maakt hem mysterieus. Wat onvermijdelijk is, want het is nou eenmaal romantasy, is dat hij en Bristol zich tot elkaar aangetrokken voelen en gevoelens voor elkaar ontwikkelen. Deze chemie is alleen niet erg geloofwaardig, want het is zo voorspelbaar als wat en voelt daarom geforceerd. Het feit dat de auteur voldoende wisselt tussen de perspectieven van de twee hoofdpersonen zorgt er niet voor dat je in deze romance gaat geloven, maar wel dat je de worsteling van Tyghan luid en duidelijk hoort.
Schrijfstijl
Pearson weet zich met haar schrijfstijl niet te onderscheiden van haar genregenoten. Eigenlijk is deze heel gewoontjes waardoor dit boek niet erg op weet te vallen. Het verhaal wordt verteld vanuit de derde persoon, iets waar ik altijd wel wat meer moeite mee heb in romance of romantasy. Het creëert een afstand tussen de personages en de lezer. Ik werd niet uitgenodigd om de wereld van Bristol en tyghan te betreden, maar dit kan ook te maken hebben met de plot. Waar een luisterboek mij hierin meestal wat op weg kan helpen lukte dat hier evenmin. Positief is wel dat de perspectiefwisselingen makkelijk te volgen zijn, ook al zijn deze niet van te voren aangegeven. Dat is dan wel weer een voordeel van een verteller in de derde persoon.
Plot
Het verhaal start veelbelovend. De auteur neemt de eerste hoofdstukken de tijd om Bristol, haar familie en haar leefwereld te introduceren. Tegelijkertijd gebeurt ditzelfde met Tyghan en zijn gevolg. Dit bevordert de nieuwsgierigheid van de lezer, je wilt hen beter leren kennen en het mysterie ontrafelen dan wel oplossen. Helaas houdt dit allemaal niet lang stand. Het verhaal komt in een neerwaartse spiraal terecht zodra Bristols en Tyghans wegen elkaar kruisen en het verhaal zich naar Elphame verplaatst. Er wordt veel gesproken over acties die ondernomen moeten worden om verder te komen op weg naar het einddoel, maar als het eenmaal zo ver is wordt je als lezer hier niet meer bij betrokken. Pearson laat veel van deze actiescènes buiten de pagina’s om gebeuren en vertelt hier achteraf over. Dit neemt veel van de spanning weg die nou juist zo broodnodig is om het tempo in het verhaal te houden. Hierdoor verslapte mijn aandacht regelmatig en weet deze romantasy niet te beklijven. Het einde prikkelt niet genoeg om het vervolg in dit tweeluik op te willen pakken, daarvoor is het simpelweg niet spannend genoeg.
Eindoordeel
Hoewel The Courting of Bristol Keats van Mary E. Pearson geliefd is bij velen, is het niet de eerste kennismaking waar ik op had gehoopt. Het boek start veelbelovend, maar zakt al snel als een pudding in elkaar. Er gebeurt veel buiten de pagina’s om. Doordat dit nou juist sleutels zijn naar het verdere verloop van het verhaal voel je als lezer een behoorlijke afstand tussen jou en de personages. Hoewel deze personages veel weg hebben van hun genregenoten, weet Bristol zich op een aantal vlakken wel te onderscheiden. Ze is vastbesloten om op eigen kracht haar doel te halen. Het genre vereist nou eenmaal dat er een relatie opbloeit tussen de hoofdpersonen, maar in dit geval is dit erg ongeloofwaardig. Deze romantasy is helaas niet spannend genoeg om zich te kunnen onderscheiden in dit toch al verzadigde genre. Het prikkelt niet genoeg om meer te weten te komen over het verdere verloop in het tweede deel van dit tweeluik. Wel ben ik benieuwd naar ouder werk van deze auteur omdat ervaring leert dat ik hier meestal meer leesplezier uit haal.


Geef een reactie