Lisette Jonkman is inmiddels niet meer weg te denken uit het Nederlandstalige feelgood landschap. In 2025 verscheen haar nieuwste roman, En wat dan liefde is. Hierin gaat Rozemarijn op zoek naar de ware liefde, want dit ontbreekt nog in haar leven. Zal ze deze vinden?

Over het boek

En wat dan liefde is van Lisette Jonkman
Uitgegeven door Luitingh-Sijthoff op 16 april 2025
Pagina’s: 320
ISBN: 9789021051727
Genres: Feelgood
Waardering: ⭐⭐⭐

Lisette Jonkman is terug met een nieuwe feelgoodroman:En wat dan liefde is.

Rozemarijn is heel tevreden met haar leven. Overdag ontwerpt ze maatpakken en ’s avonds spreekt ze af met haar vriendengroep Katjelam. Helaas dunt Katjelam de afgelopen jaren flink uit; steeds meer vrienden verruilen drank en drugs voor een huisje-boompje-beestjebestaan.

Als zelfs haar wildste vriendin Nikita gaat trouwen, doemen er twee problemen op. Ten eerste heeft Rozemarijn dringend een +1 nodig voor de bruiloft. Ten tweede moet ze een vrijgezellenfeest zien te organiseren met een enorme groep vrouwen die het nergens over eens is.

Gelukkig krijgt ze bij dat laatste hulp van ceremoniemeester Mindel, met wie ze direct goede vriendinnen wordt. Héél goede vriendinnen. En misschien kan ze de knappe, grappige Magnus wel meenemen naar de bruiloft desnoods als fake date. Een relatie heeft ze immers niet nodig; haar leven is perfect zoals het is. Of niet?

Mijn recensie

Verwachtingen vooraf

Het is inmiddels alweer jaren geleden dat ik voor het eerst in aanraking kwam met de boeken van deze auteur. Dat was met Verkikkerd, maar helaas bleek dit boek niet bij mij te passen. Ik kwam er echt niet doorheen en las het niet uit. Dit nieuwe boek sprak mij op de een of andere manier wel direct aan. Omdat ik auteurs altijd wel een echte, eerlijke kans wil geven, besloot ik het nogmaals te proberen. Wel zonder al te hoge verwachtingen, ook al zijn de recensies tot nu toe erg positief. Toch knaagde dat stemmetje met die eerdere leeservaring in mijn achterhoofd. Kreeg dat stemmetje gelijk?

Personages

Dit verhaal wordt volledig verteld vanuit hoofdpersoon Rozemarijn. Hierdoor leer je haar goed kennen en zie je ook de ontwikkeling die zij doormaakt. De eerste indruk van haar is namelijk niet al te positief: een feestbeest en lang leve de lol. Ze is bijna dertig en dan verwacht je toch wel meer volwassen gedrag. Dat laat ze in eerste instantie niet zien. Hierdoor komt ze erg oppervlakkig over. Dit geldt eveneens voor de overige personages, allen lijken op de vlakte te blijven en dezelfde levensstijl als Rozemarijn erop na te houden. Alleen Madelief is een sympathiek personage. Het wordt duidelijk dat het hen niet in dank wordt afgenomen als men het oude leven ontgroeid terwijl de andere personages erin blijven hangen. Madelief biedt een mooi tegenwicht voor haar zus. Mindel, een ander belangrijk personage, is net als Rozemarijn een feestbeest, dus de chemie tussen deze twee is direct voelbaar. Het zijn wel personages waar je tegen moet kunnen. Gaandeweg laten ze meer diepgang zien en blijken ze open te staan voor feedback, en dat is maar goed ook.

Schrijfstijl

Jonkman staat erom bekend vlot en humoristisch te schrijven. Dat vlotte klopt zeker, maar de humor is niet aan mij besteed. Door de vrij korte hoofdstukken leest het boek makkelijk weg, al verloopt het verhaal zelf nogal stroef.

Verhaal

In het begin moest ik heel erg wennen. Ik had moeite met de personages en hun feestbeest leven. Dit komt erg studentikoos op mij over, terwijl ik dat stadium al enkele jaren ben ontgroeid. Dit is door het gehele boek wel een irritatie gebleven, ik kan me echt niet in de personages verplaatsen. Tegelijkertijd brengt Jonkman diepere lagen aan in het verhaal door de thema’s die worden besproken. Het niet goed weten wat je wilt in je leven en het vinden van je identiteit zijn zaken waar Rozemarijn mee worstelt. Langzamerhand gaat ze inzien dat ze haar leven niet op deze manier wil blijven lijden. Hier komt de zelfreflectie om de hoek kijken. Rozemarijn is bang om de confrontatie aan te gaan, maar ze heeft simpelweg geen keus. De ontwikkeling die zij doormaakt gaat wel vlug en komt daardoor soms wat ongeloofwaardig over. Het verhaal moet op gang komen, maar weet op een gegeven moment wel te boeien.

Eindoordeel

Het knagende stemmetje dat zich afvroeg of mijn eerdere leeservaring met de boeken van Lisette Jonkman mij niet in de weg zouden zitten tijdens het lezen van En wat dan liefde is heeft deels gelijk gekregen. Hoewel het boek verborgen diepere lagen bevat, blijft het voor een groot deel van de tijd vrij oppervlakkig. Dit is volledig te wijten aan de personages, hoewel zij wel goed zijn uitgewerkt. Het leven dat zij lijden moet bij je passen en dat doet het bij mij niet. De eerste indruk van hen is dan ook niet goed, hoewel dit later wel wat bijdraait. Door de vlotte schrijfstijl lukte het mij om deze roman vlot uit te lezen. Door eerdergenoemde diepere lagen weet het verhaal mij na een bepaald punt wel te intrigeren, maar dit heeft tijd nodig. Ben je op zoek naar een boek met humor en maakt een studentikoze vibe jou niet veel uit? Dan zal deze feelgood jou zeker bevallen.