Recensie: Play along van Liz Tomforde

De Amerikaanse Liz Tomforde is auteur van romance boeken. In 2024 verscheen haar werk voor het eerst in Nederlandse vertaling. Dit is Mile high, het eerste deel in de vijfdelige “Windy City” serie die zich afspeelt in de topsportwereld van Chicago. Deze boeken zijn los van elkaar te lezen, maar zijn wel met elkaar verbonden. Inmiddels zijn we in Nederland alweer toe aan het vierde deel, Play along. In tegenstelling tot de voorgaande boeken is de vertaling ditmaal verzorgd door Hanneke van Zoest.

Over het boek

Recensie: Play along van Liz TomfordePlay along van Liz Tomforde
Vertaler: Hanneke van Soest
Serie: Windy City #4
Uitgegeven door Love Books op 12 juni 2025
Pagina’s: 448
ISBN: 9789021488868
Genres: Contemporary, Romance
Waardering: ⭐⭐⭐⭐

Kennedy Kay wordt al jaren op haar werk gekleineerd en gedwarsboomd door haar seksistische baas, die vastbesloten is haar het leven zuur te maken. Dan gloort er eindelijk hoop aan de horizon: ze kan het volgende seizoen haar droombaan krijgen bij een ander honkbalteam. Maar voor het zover is moet ze het seizoen in Chicago netjes afronden en geen grote missers maken.
Maar Kennedy staat al jarenlang onder hele hoge druk, en dan wordt het haar even te veel. Met één wilde avond in Las Vegas zet ze alles waar ze voor gewerkt heeft op het spel. De volgende ochtend wordt ze wakker met een heftige kater en een glinsterende ring om haar vinger. Én met een speler van het team in haar bed. Tot zover geen grote missers maken…
***
Isaiah Rhodes heeft als professioneel honkbalspeler altijd mooie en interessante vrouwen om zich heen. Maar al jaren is Kennedy de enige vrouw voor wie hij oog heeft, al ziet zij hem niet staan. Tot de twee samen een intense avond in Las Vegas beleven, die wat wilder eindigt dan de bedoeling was.
Isaiah en Kennedy spreken af te doen alsof ze al een tijdje van plan waren geweest om te trouwen, en dat ze één honkbalseizoen getrouwd zullen blijven, zodat Kennedy haar droombaan veilig kan stellen. Dat is in ieder geval haar plan – Isaiah heeft een jaar de tijd om Kennedy eindelijk te laten inzien dat ze het perfecte koppel vormen samen…
Play along is het vierde deel in Liz Tomfordes geweldige Windy city-serie. Alle delen zijn los van elkaar te lezen, en de serie begint met Mile high.

Mijn recensie

Ondanks dat ik de eerdere boeken in deze serie goed vond, had ik minder hoge verwachtingen. De reden hiervoor is de personages. Isaiah en Kennedy hebben we in Caught up al kort leren kennen en toen was het erg lastig om hoogte van hen te krijgen. Isaiah is het jongere broertje van Kai uit dat boek en Kennedy is tijdens dat boek de beste vriendin van Miller geworden. Waarom ik er dan toch een beetje tegenop zag om dit boek te lezen? Nou, het gedrag van Isaiah. Hij komt over als de eeuwige lolbroek en dat geeft mij de indruk dat hij oppervlakkig is. Niets bleek minder waar. Hij heeft in het verleden al veel meegemaakt waardoor hij zich achter het masker van de eeuwige clown verstopt. In werkelijkheid is het een zorgzame man die alles doet voor zijn broer, zijn neefje en Kennedy. Kortom, de mensen van wie hij houdt. Hij vecht als een leeuw voor hen, voornamelijk voor zijn echtgenote. Ondanks dat hij zijn demonen weglacht en zichzelf anders voordoet dan hij is, probeert hij haar zich veilig te laten voelen bij hem. En dat blijkt nodig, want Kennedy heeft eveneens veel te verstouwen gehad. Hierdoor komt ze kil en afstandelijk over, iets waar ze hard aan moet werken. Dit erkent ze zelf ook. Het verleden heeft zijn sporen nagelaten en deze vervagen pas vrij laat in het verhaal. De auteur heeft ervoor gekozen hen afwisselend aan het woord te laten waardoor je beiden goed leert kennen en de diepere lagen duidelijk worden.

De plot is er vooral om de personages te ondersteunen in hun ontwikkeling. Want, dat beide personages zich ontwikkelen, is niet te ontkennen. Dat is ook de grootste pré van romance, het draait om de personages en hun groei. Ik ben daar altijd naar op zoek en vind dit vaak belangrijker dan een goed plot. Natuurlijk vind ik dat ook belangrijk, maar meer bij fantasy. In deze roman doet de plot precies wat die hoort te doen, de personages ondersteunen in hun groei. Ja, de tijdlijn van het verhaal is voorspelbaar, het was vooraf al bekend dat het één honkbalseizoen zou beslaan. De personages hebben daardoor een korte tijd om zichzelf te bewijzen en dat bevordert de noodzaak om te groeien. Deze groei is dan ook intrigerend, want van begin af aan zat ik in het verhaal. De sport is bijzaak en een mooi kader om de plot in te plaatsen.

De schrijfstijl van de auteur is toegankelijk waardoor het boek makkelijk wegleest. Wat ik wel merkte was de keuze voor een andere vertaler. Waar de eerdere boeken vlot lezen, loopt het hier wat stroef. Dit ligt echt aan de vertaling en niet aan de schrijfstijl. Dit is ook de reden dat ik halverwege ben geswitcht naar het Engelse boek.

Ondanks dat ik van tevoren een beetje huiverig was vanwege de personages heeft Play along van Liz Tomforde mij niet teleurgesteld. Zowel Isaiah als Kennedy hebben zichzelf bewezen en blijken veel meer gelaagd te zijn dan van tevoren gedacht. Wederom is de karakterontwikkeling het sterkste punt van deze romance en dat is niet anders dan verwacht. De plot is bijzaak en dient ter ondersteuning van deze personages en hun groei. De sport is slechts een deel ervan en is niet de hoofdmoot zoals bij veel andere boeken. Dit maakt de gehele “Windy City” serie dan ook geschikt voor hen die meer diepgang in hun romances zoeken en de studentikoze new adult sport romances zijn ontgroeid. Alle boeken zijn los te lezen, maar het is wel leuker om ze op volgorde te lezen omdat alle personages telkens terugkeren. Ik ben in ieder geval heel benieuwd naar Rewind it back, het laatste deel in de serie dat Rio’s verhaal vertelt.


Reacties

Geef een reactie