Als je om één boek niet heen kon in het najaar van 2023, dan was het wel Powerless van Lauren Roberts. Ik moet eerlijk toegeven dat ik dit boek in eerste instantie niets vond, dus ik legde het vroegtijdig aan de kant. Misschien had ik veel te hoge verwachtingen. Desondanks liet dit boek mij niet los, dus toen de Nederlandse vertaling verscheen probeerde ik het opnieuw. Dit keer zonder verwachtingen, want die waren al flink getemperd. Mijn voornaamste doel was om verder te komen dan de vorige keer. En misschien, heel misschien, zou ik het boek nog leuk vinden ook. Wat is hiervan terecht gekomen?
Over het boek
- Titel: Powerless
- Auteur: Lauren Roberts
- Serie: Powerless #1
- Verschijningsdatum: 21 mei 2024
- Uitgeverij: Pelckmans Uitgevers
- ISBN: 9789463107945
- Aantal pagina’s: 512
- Genre: Young Adult, Fantasy, dystopie, Romantasy
In het koninkrijk Ilya zijn alleen mensen met uitzonderlijke gaven welkom … De Elites kregen deze speciale krachten nadat ze de pest hadden overleefd. Maar niet iedereen werd sterker, sneller of slimmer na die periode. Sommige mensen bleven onbenullig, een Nul. Paedyn Gray is zo’n Nul, die ongemerkt tussen de Elites probeert te leven. Als ze per ongeluk een van Ilya’s prinsen redt, komt er abrupt een einde aan haar anonieme leventje. Ze wordt geselecteerd voor de Zuiveringsproeven, een levensgevaarlijke wedstrijd waarin Elites het tegen elkaar moeten opnemen. Als Paedyn niet tijdens de proeven of door haar tegenstanders gedood wordt, zal de prins – die ze veel leuker vindt dan ze wil toegeven – dat zeker doen als hij erachter komt wat ze is… een doodgewone Nul. Laat je net als de rest van de wereld meeslepen door het eerste deel van deze epische, zinderende fantasy-romancetrilogie! Als de 20-jarige Lauren Roberts niet over fantasiewerelden en verboden liefdes aan het schrijven is, zit ze in bed met een boek om erover te lezen. Lauren woont al haar hele leven in Michigan. Ze breit graag, maar lasergamen, luieren in een hangmat of woordzoekers maken vindt ze ook heerlijk.
Mijn recensie
Personages: In dit boek volgen we Paedyn en Kai, twee totaal verschillende hoofdpersonen met twee totaal vrschillende levens. Paedyn is een wees en leeft op straat in de sloppenwijken. Om te overleven is ze aan het jatten geslagen. Ze heeft geen speciale krachten en is dus een nul. Hierdoor wordt ze gemeden door de rest van de samenleving, vooral door de elite. Door Kai dus. Of nou ja, niet door hemzelf, maar door zijn bevolkingsgroep. Kai is opgegroeid in het paleis en is opgeleid tot toekomstige handhave van de koning. De gedragingen van zowel Paedyn als Kai zijn voorspelbaar, daar kom ik later nog op terug. Ze gedragen zich precies zoals dit type verhaal voorschrijft en ze zijn daarom niet zo uniek. Paedyn is ondanks haar gebrek aan magische kracht wel sterk en weet haar lichaam als wapen te gebruiken. Ook kan ze met echte wapens overweg, waardoor ze niet zwak is. Kai weet, zoals het in dit soort boeken hoort, niet hoe met zijn gevoelens jegens Paedyn aan de ene kant en zijn opvoeding aan de andere kant moet omgaan. In dit deel zijn deze personages nog niet heel diepgaand uitgewerkt, maar daar lijkt in het vervolgdeel verandering in te komen.
Sfeer: De sfeer van dit verhaal is vooral heel gespannen. Paedyn doet er alles aan om te kunnen overleven. Ook tijdens de zuiveringsproeven ligt kans om te worden gedood continu op de loer. De personages moeten hierdoor slim en tactisch te werk gaan en staan continu onder spanning. Er is ook spanning op romantisch vlak, maar dit is niet verrassend. Er is eigenlijk weinig lol in dit boek, er is óf spanning, óf verdriet. Beiden zijn zelfs aanwezig op de momenten waarop alles ontspannen zou moeten zijn.
Schrijfstijl: De schrijfstijl is niet uniek. Het is vrij basaal waardoor het boek niet met kop en schouders boven de rest uitsteekt. De perspectiefwisselingen tussen Paedyn en kai zijn een welkome toevoeging, zo leer je hen zo goed en zo kwaad als het kan kennen. Wat mij wel mateloos irriteerde was het veelvuldig gebruik van het woord “schat” in de vertaling. Een paar keer is niet erg, maar niet zo vaak als hier het geval is. De vertaling is verzorgd door een Vlaamse uitgeverij, ik herkende daardoor ook wat Vlaamse uitdrukkingen terug. Ik ben vanwege deze irritaties toch weer overgestapt op de Engelse versie die ik nog had liggen.
Plot: Als je zowel De Hongerspelen als Rode Koningin hebt gelezen, herken je in dit boek zeker elementen uit beiden terug. Het toernooi komt natuurlijk uit het eerste boek, de elite met magische krachten uit het tweede. Op zich werkt de combinatie van deze twee boeken prima. Het zorgt er alleen voor dat dit verhaal niet origineel is. Het is eigenlijk hartstikke voorspelbaar. Dit ligt wel in de lijn der verwachting als je kijkt naar de flaptekst.
Intrige: Doordat het boek zo voorspelbaar is, was ik niet volledig geïntrigeerd. Dit ging uiteindelijk wel beter in het Engels, maar ik had behoefte aan meer. Ik wilde zowel doorlezen als het boek aan de kant leggen, dat is dus een teken dat ik toch wel nieuwsgierig blijf hoewel niet volledig overtuigd.
Logica: De meeste dingen in dit verhaal zijn logische gevolgen van andere gebeurtenissen Dit past zeker bij de voorspelbaarheid en is niet verrassend.
Leesplezier: Op zich heb ik me wel vermaakt met Powerless van Lauren Roberts. Het boek is zeker niet perfect, maar toch ben ik blij dat ik het een tweede kans heb gegeven. Ondanks dat de personages en plot niet heel diepgaand zijn, maakt het einde mij nieuwsgierig naar het vervolg. Dat ga ik dan ook zeker oppakken, ik weet alleen nog niet wanneer.


Geef een reactie