Recensie: Thieves’ Gambit van Kayvion Lewis

Met veel bombarie werd het boek Thieves’ Gambit van kayvion Lewis gelanceerd in de internationale boekenwereld. De filmrechten zijn al voor publicatie verkocht, dus de hype om dit boek is niet vreemd. Het wordt aangeprezen als een mix tussen De Hongerspelen van Suzanne Collins en Het HawThorne-mysterie van jennifer Lynn Barnes, twee series die veel lezers aanspreken. Zelf heb ik genoten van De hongerspelen, maar heb ik weer niet zo veel met Het Hawthorne-mysterie. Ik wist daarom niet of dit boek wel bij me zou passen. Het is het eerste deel in een serie en de Nederlandse vertaling is gelijktijdig met de Engelse verschenen. Deze heeft als titel De Dievenspelen. Omdat ik twijfelde, besloot ik toch voor het Engelse boek te gaan, want dan was het niet zo duur als het niets voor mij blijkt te zijn.

Boek cover van Thieves' Gambit van Kayvion Lewis
  • Titel: Thieves’ Gambit
  • Auteur: Kayvion Lewis
  • Serie: Thieves’ Gambit #1
  • Verschijningsdatum: 26 september 2023
  • Uitgeverij: Nancy Paulsen Books
  • ISBN: 9780593625361
  • Aantal pagina’s: 384
  • Genre: Young Adult, Contemporary, Mysterie
The Inheritance Games meets Ocean’s Eleven in this cinematic heist thriller where a cutthroat competition brings together the world’s best thieves and one thief is playing for the highest stakes of all: her mother’s life. At only seventeen years old, Ross Quest is already a master thief, especially adept at escape plans. Until her plan to run away from her legendary family of thieves takes an unexpected turn, leaving her mother’s life hanging in the balance. In a desperate bid, she enters the Thieves’ Gambit, a series of dangerous, international heists where killing the competition isn’t exactly off limits, but the grand prize is a wish for anything in the world—a wish that could save her mom. When she learns two of her competitors include her childhood nemesis and a handsome, smooth-talking guy who might also want to steal her heart, winning the Gambit becomes trickier than she imagined. Ross tries her best to stick to the family creed: trust no one whose last name isn’t Quest. But with the stakes this high, Ross will have to decide who to con and who to trust before time runs out. After all, only one of them can win.

Waardering: 2 uit 5.

Helaas, mijn twijfels bleken gegrond. Ik verwachtte een boek met een toernooi à la De Hongerspelen, maar kreeg dat niet. Dit boek draait om een toernooi dat zich overal ter wereld afspeelt. De dieven moeten veel reizen en tijdens deze reizen worden ze getest. Zo doen ze onder andere Parijs en Caïro aan, waar ze dingen moeten stelen om zo verder te komen in het toernooi. Het spel zelf vond ik niets aan, er gebeurde voor mij gevoel heel weinig. De verschillende opdrachten gingen erg snel en hierdoor was er weinig tijd om stil te staan bij de gebeurtenissen. De personages liggen continu met elkaar overhoop, maar dat hoort er bij. Het verhaal zelf draait om het toernooi, maar in de tussentijd gebeurt er ook het een en ander. Eerlijk? Het boeide mij helemaal niets, ook de plot twists niet.

Aan de andere kant verwachtte ik een vlot geschreven boek met absoluut niet veel diepgang en dat kreeg ik dan weer wel. In vrij korte hoofdstukken gaat Lewis door het toernooi en alles wat daarbij komt kijken heen. Hierdoor lees je het boek makkelijk weg, iets wat de jongere lezers zeker aan zal spreken. Het is allemaal niet te ingewikkeld en voor de minder doorgewinterde lezer lekker spannend. Alleen mij boeide het weinig, dus het duurde heel lang voor ik het verhaal uit had. Ik geef eerlijk toe dat ik de tweede helft van het boek scannend heb gelezen, op zoek naar iets interessants. Ik zocht eveneens naar karakterontwikkeling, maar ook deze is ver te zoeken. Het is duidelijk dat hoofdperssoon Rosalynn aan haar dievenbestaan wil ontsnappen, maar verder kreeg ik weinig hoogte van haar. Misschien ook omdat het mij allemaal niets kon schelen. De andere personages deden mij eveneens weinig.

Thieves’ Gambit van Kayvion Lewis is een boek dat niet meer bij mij blijkt te passen. Ik was er al een beetje bang voor, maar ik ben weer eens in de val der nieuwsgierigheid getrapt. Het verhaal is een heist met een toernooi element. Hierdoor zou er spanning in het verhaal moeten komen, maar dit bleef voor mij uit. Sterker nog, het hele verhaal wist mij niet te boeien. Tieners daarentegen zullen hier wel van smullen, want door de korte hoofdstukken zit er veel vaart in het verhaal. Verwacht geen ingewikkelde verhaallijnen en personages met diepere lagen zoals De hongerspelen wel heeft. Ik vind de vergelijking daarom ook niet helemaal correct en diezelfde vergelijking is misschien ook wel de oorzaak van mijn ietwat te hoge verwachtingen. Ben je op zoek naar een makkelijk leesbaar en spannend boek waarbij je niet hoeft na te denken? Dan is dit zeker iets voor jou.


Reacties

3 reacties op “Recensie: Thieves’ Gambit van Kayvion Lewis”

  1. […] Thieves’ Gambit van Kayvion Lewis – Dit boek is leuk voor de doelgroep, maar past totaal niet meer bij mij ** [recensie] […]

  2. […] Thieves’ Gambit van Kayvion Lewis – Nee, dit is niets voor mij. […]

  3. […] Teleurstelling: Thieves’ Gambit van Kayvion Lewis, maar dit kwam niet heel onverwacht. […]

Geef een reactie