Een van de boeken waar ik deze zomer heel erg nieuwsgierig naar was, was A touch of Darkness van Scarlett St. Clair. Dit is het eerste deel in de razendpopulaire “Hades X Persephone” serie en zoals hetde laatste tijd wel vaker gaat met populaire Booktok boeken werd ook deze vertaald. Ik was zo nieuwsgierig dat ik het boek dan ook vrij snel na verschijning las. Ben ik tevreden gesteld?

• Titel: A touch of Darkness
• Auteur: Scarlett St. Clair
• Vertaler: Ed van Eden
• Serie: Hades x Persephone #1
• Verschijningsdatum: 26 juli 2023
• Uitgeverij: Z&K
• ISBN: 9789020550634
• Aantal pagina’s: 384
• Genre: New adult, Fantasy

‘A touch of darkness’ is het eerste deel in de fantasy-serie Hades x Persephone van Scarlett St. Clair, over de verboden liefde tussen twee goden.

Persephone is de godin van de Lente, maar ze doet haar geboorterecht geen eer aan: bloemen verwelken wanneer zij ze aanraakt. Ze verhuist naar New Athens en hoopt daar een onbezorgd leven te kunnen leiden als doodgewone journalist. Dan ontmoet ze Hades, de god van de Dood. Hij stelt haar voor een onmogelijke keuze: leven creëren in de onderwereld of voor altijd haar vrijheid verliezen. Haar geheimen staan op het punt onthuld te worden wanneer haar gevoelens voor Hades sterker worden… 

De laatste tijd verschijnen er meerdere hervertellingen van Griekse mythen. Deze zomer zijn dit er al twee en nota bene allebei van de mythe van Hades en Persephone. De boeken verschenen ook nog eens een week na elkaar. Ik besloot met deze te beginnen omdat ik hier al een tijdje benieuwd naar was. Het is de klassieke mythe, maar dan in een modern jasje gegoten. De moderne wereld is met het oude verhaal verweven, want het land waarin het zich afspeelt heet Nieuw-Griekenland en de stad heet Nieuw-Athene. De bekende monumenten van het Athene zoals het nu bekend is, hebben ook hun plekje gekregen in de wereld die St. Clair heeft geschapen.

Als we kijken naar de personages vind ik het niet makkelijk om hoogte van hen te krijgen. Het is je moeilijk voor te stellen hoe een god in de sterfelijke wereld zal gedijen. De auteur heeft haar best gedaan en naar mijn mening is de uitwerking wel gelukt. Persephone is de dochter van Demeter en men weet niet van haar godinnenstatus af. Ze is door haar moeder erg beschermd opgevoed en heeft bijna haar hele leven in de kassen van Olympia doorgebracht. Hierdoor heeft ze weinig van de wereld gezien. Persephone is het zat en wil nu eens gaan leven. Ze besluit daarom te verhuizen naar Nieuw-Athene om daar journalistiek te studeren en stage te lopen bij een krant. Het is voor die stage dat ze regelmatig in contact komt met Hades. Door haar vriendin Lexa wordt Persephone meegnomen naar een club een daar begint het hele gedonder tussen hen. Lexa vind ik een bloedirritant personage, maar dat terzijde. Ze doet enorm overdreven en dat trek ik slecht. Helaas is ze gedurende het hele verhaal nogal aanwezig. Persophene is totaal het tegenovergestelde. Ze weet wat ze wil en gaat dan ook op haar doel af. Ze durft wel op haar eigen handelen te reflecteren. Ondanks dat ze weinig van de wereld heeft gezien is ze niet wereldvreemd of Naïef. Wel moet ze telkens opletten wat ze doet, want Demeter kijkt altijd voer haar schouder mee. Dat beseft ze wel, maar het weerhoudt haar niet om haar leven te lijden zoals zij dat wil.

Naast Persephone is er dus Hades, de god van de dood. Hij vraagt Persephone middels een van zijn beruchte contracten om leven te creëren in de onderwereld. Hij komt over als een meedogenloze god die onweerstaanbaar is als sterveling. Niet helemaal de bad guy, maar ook niet echt je ideale vriendje. Hij claimt Persephone behoorlijk en valt snel voor haar. Hier houd ik in boeken niet zo van, het mag van mij allemaal wat meer duwen en trekken zijn. Niet te veel, maar deze romance gaat wel erg snel.

De schrijfstijl van de auteur is oké. Niet heel bijzonder, maar ook niet slecht. Wel merkte ik dat ik delen van het verhaal stroef vond lezen, maar ik denk eerder dat dit aan het verhaal ligt en niet aan de schrijfstijl. Wel vond ik de tijdssprongen die in dit boek zitten af en toe wat vreemd en abrupt, hierdoor had ik het gevoel dat ik iets had gemist. Dat bleek niet zo te zijn en het werd ook allemaal wel herhaald, maar hierdoor merkte ik dat ik niet lekker in het verhaal kwam. Ik werd dus niet echt geïntrigeerd en snap de hype (nog?) niet helemaal. Het boek bevat spice, maar deze vond ik best wel meevallen. Dit kan ook komen doordat ik de nederlandse versie heb gelezen en ik daarin sowieso moeite heb met spice.

Hoewel A Touch of Darkness van Scarlett St. Clair een van mijn meest geanticipeerde boeken van deze zomer was, heb ik er niet met volle teugen van kunnen genieten. Ik vond de personages wel oké, maar niet heel erg interessant. Ik had, op Lexa na dan, niets tegen hen. De schrijfstijl is eveneens prima, hoewel ik soms merkte dat het verhaal moeilijk leest. Het verhaal zelf vind ik ook niet super. Misschien ligt het aan het feit dat ik het in het Nederlands las, of misschien wordt het nog beter in het vervolg. Ik ga dat in ieder geval nog wel een kans geven.