- Titel: Middernachtsfeest
- Auteur: Sarah Sprinz
- Vertaler: Sylvia Wevers
- Serie: Dunbridge Academy #1
- Verschijningsdatum: 5 april 2023
- Uitgeverij: Boekerij
- ISBN: 9789022598351
- Aantal pagina’s: 416
- Genre: Young Adult, Romance
Deel 1 van de Dunbridge Academy-serie
Sluit perfect aan bij de dark academia-trend op Instagram en TikTok
Emma kon haar geluk niet op toen ze werd aangenomen op Dunbridge Academy, een exclusieve kostschool vlak bij de Schotse hoofdstad Edinburgh. Tussen deze eeuwenoude muren hebben haar ouders elkaar ooit ontmoet, en nu hoopt Emma er antwoord te vinden op de vraag waarom haar vader jaren geleden spoorloos uit haar leven is verdwenen. Daarbij kan ze geen afleiding gebruiken, maar het verraderlijke Dunbridge blijkt twee gezichten te hebben. Overdag zitten alle studenten diep over hun in leer gebonden boeken gebogen, maar tijdens de geheime middernachtsfeesten en nachtelijke uitstapjes door de oude gangen komt een andere kant van de academie naar boven. Een kant waar intrige en macht de boventoon voeren, en waar klassenoudste Henry de scepter zwaait. Kan Emma het hoofd koel houden in deze slangenkuil?
In de pers:
‘Ik ben hopeloos verliefd op Emma en Henry. Hun verhaal is ontroerend, echt en raakt je alsof je deel uitmaakt van hun wereld.’ Lena Kiefer, Spiegel-bestsellerauteur
Ik denk dat ik voor het lezen één hele grote fout heb gemaakt. Het boek past helemaal in het straatje van Maxton Hall College van Mona Kasten, maar toch ook weer niet. Omdat ik dat boek dus zo goed vind, ging ik Middernachtsfeest daar toch onbewust mee vergelijken. Niet handig, want het is – uiteraard – geen exacte kopie van eerder genoemd verhaal. Beide boeken hebben wel twee dingen gemeen: een kostschool met geheimen en een romance.
Het verhaal wordt verteld vanuit hoofdpersoon Emma, afgewisseld met hoofdstukken vanuit Henry. Op deze manier leer je beide personages kennen. Helaas wisten ze mij allebei niet te boeien. Het is duidelijk dat alle personages een band met de kostschool hebben die verder gaat, maar het kon mij niet echt interesseren hoe het dan zat. Emma is iemand die haar hele plan al had uitgestippeld, gewoon een uitwisselingsjaar in Schotland voor ze weer teruggaat naar Duitsland. Tijdens dit jaar wil ze haar vader proberen te vinden en erachter proberen te komen waarom hij haar in de steek heeft gelaten. Vrienden maken en iemand leuk vinden waren helemaal niet de bedoeling. Gaandeweg beginnen de twijfels toe te slaan en moet ze haar besluit heroverwegen. De vastberadenheid siert Emma, maar verder vind ik haar niet echt interessant.
De schrijfstijl van dit verhaal is vlot. Er is alleen een ding dat mij behoorlijk irriteerde en dat is het veelvuldig gebruik van het woord “kostschool” in de vertaling. Zinnen als ‘op de kostschol’ komen op iedere bladzijde terug, terwijl we weten dat het verhaal zich op een kostschool affspeelt. Het had ook anders benoemd kunnen worden, school was ook gewoon prima. Dit herhalende vond ik storend en viel mij daardoor dus enorm op. Normaal lees ik hier namelijk wel doorheen. Buiten deze irritatie leest het verhaal makkelijk weg. De hoofdstukken zijn vrij kort waardoor je het verhaal snel uit kunt lezen. Dat is dus ook precies wat bij mij gebeurde, zonder dat ik het echt heel boeiend vond.
Want ja, het verhaal zelf was wat tam. Ik vond de beloofde geheimen en de zogenaamde slangenkuil dus helemaal niet terug in het verhaal. Of nou ja, niet echt. Ze waren aanwezig, maar ze wisten mij niet te intrigeren. Ik vond de school helemaal niet zo’n gigantische slangenkuil. Eerlijk gezegd vond ik het allemaal wat dun en een beetje saai. Ik kon me niet in het boek verliezen, ondanks dat ik het snel uit had. Wat hierbij ook niet helpt is het feit dat alle delen in deze reeks op zichzelf staan. Hierdoor werd het verhaal van Emma en Henry afgerond, maar dit houdt wel in dat er geen cliffhanger is die je nieuwsgierig naar het volgende deel achterlaat.
Ondanks dat ik het boek niet bijzonder vind heb ik me wel vermaakt met Middernachtsfeest van Sarah Sprinz. Helaas zijn de personages en de plot dun. De schrijfstijl daarentegen is vlot waardoor het verhaal wel makkelijk leest. Ik denk wel dat ik de rest van de boeken in deze reeks ga lezen, alleen niet direct. Het haalt het namelijk niet bij die andere Duitse dark academia.
Geef een reactie